Lukrecja jest jedną z najstarszych roślin znanych człowiekowi i stosowanych w lecznictwie, a kwas glicyryzynowy, który zawiera jest aż 50 razy słodszy od cukru (sacharozy). Liczne odgałęzienia ułożone są na przemian wzdłuż głównej osi. Liście składają się z kilku lub kilkunasty mniejszych, ciemnozielonych listków, liczba ich jest nieparzysta, a brzeg blaszki z reguły prosty. Kwiatostan ma formę grona, które jest luźne i wydłużone. Lukrecja kwitnie od maja do początku lipca. Surowcem leczniczym jest korzeń, który zbierany jest jesienią.
Glicyryzyna, jest jednym ze składników aktywnych rośliny, posiada silne własności wiązania wody w skórze. Ponadto lukrecja posiada działanie immunostymulujące, wykrztuśne, antyzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, moczopędne, i łagodzące. Zalecana również w stanach zapalnych przewodu pokarmowego, jako środek pomocny w leczeniu wrzodów.
Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.