Mięta pieprzowa, mięta lekarska to bylina należąca do rodziny jasnotowatych. Osiąga do 90 cm wysokości, a jej łodyga jest gałęzista, wzniesiona, czterokanciasta, o słabym owłosieniu na kantach. Liście są lancetowatojajowate do podługojajowatych, nierównomiernie ostro piłkowane, zaostrzone. Osadzone są nakrzyżlegle, na krótkich ogonkach. Od góry są ciemnozielone, a spodem jaśniejsze. Kwiaty są drobne, różowe, czerwonawe do liliowych i zebrane są w kątach liści i tworzą nibykłos. Kwitnienie ma miejsce od lipca do sierpnia. Owocem jest rozłupnia.
Surowcem zielarskim jest liść, który zawiera olejek miętowy, witaminę C, karoten, rutynę, flawonoidy, garbniki, kwasy organiczne oraz sole mineralne.
Surowiec wykazuje właściwości zwiększające wydzielanie soku żołądkowego, pobudzające wytwarzanie żółci i usprawniające pracę jelit. Ponadto wykazuje działanie odkażające, przeciwzapalne i uspokajające. Wykorzystywana jest jako środek wiatropędny, przy zaburzeniach trawienia, w schorzeniach wątroby i dróg żółciowych. Zewnętrznie używana jest w nieżycie nosa, do płukania jamy ustnej i gardła.
Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.