Ślaz to roślina należąca do rodziny ślazowatych, osiągająca 30 – 100 cm wysokości. Łodyga jest pokładająca się lub wzniesiona, szorstko owłosiona. W dolnej partii drewniejąca, a u góry odstająco gałęzista. Liście mają powcinane głęboko blaszki i piłkowany brzeg, osadzone są na łodydze na długich ogonkach. W nasadzie są sercowate, obustronnie dość gęsto owłosione. Kwiaty wyrastają w kątach liści, są purpurowo-fioletowe, czarno-fioletowe lub bladoróżowe, z widocznymi na powierzchni płatków trzema ciemniejszymi prążkami. Kwitnienie ma miejsce od czerwca do września (października). Owocem jest rozłupnia.
Dawniej roślina spożywana była jako jarzyna. Z młodych liści i pędów robiono zupę ziołową i sałatkę, a z suszonych liści sporządzano herbatę.
Surowiec wykazuje działanie jako środek osłaniający i zmiękczający zewnętrznie i wewnętrznie w nieżytach nosa i stanach zapalnych dróg oddechowych. Zawarty w nim śluz powleka błony śluzowe jamy ustnej, gardła i krtani, w ten sposób chroniąc je przed podrażnieniem. Łagodzi także kaszel, ułatwia odkrztuszanie, zmniejsza stan zapalny i przywraca ruch nabłonka rzęskowego. Jest surowcem, który może być stosowane u małych dzieci i niemowląt.
W zielarstwie zastosowanie ma kwiat, który zawiera śluz, glikozyd antocyjanowy – malwinę, kwasy organiczne i składniki mineralne.
Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.
