Koper włoski to gatunek rośliny należący do rodziny selerowatych. Osiąga 90-200 cm wysokości. Łodyga jest rozgałęziona, naga, prosta, drobno żebrowana. Ulistniona skrętolegle i o silnym nalocie woskowym. Liście są ogonkowe o pochwiastej nasadzie, trzykrotnie pierzaste. Kwiaty zebrane są w baldachy złożone, wyrastające na szczytach pędów, są drobne i żółte. Owocem jest rozłupnia. Roślina ma gruby i palowy korzeń.
Surowcem zielarskim jest owoc, który zawiera olejki eteryczne, flawonoidy, związki białkowe i olej tłusty.
Surowiec wykazuje działanie wiatropędne, mlekopędne, przeciwkaszlowe, przeciwskurczowe, przeciwzapalne i dezynfekujące. Ponadto pobudza wydzielanie żółci i soku żołądkowego. Wykorzystywany jest przy wzdęciach, nadmiernej fermentacji w jelitach, bólach brzucha, braku apetytu, kolkach (szczególnie w pediatrii), odbijaniu i mdłościach.
Koper włoski używany jest jako aromatyczna przyprawa.
Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.
