Czarna porzeczka to krzew z rodziny agrestowatych, dorastający do 2 m wysokości. Owłosione są tylko młode gałązki. Liście są duże, dłoniaste, nierówno podwójnie piłkowane i nagie. Kwiaty są czerwone, małe, niepozorne i zebrane w grona wielokwiatowe. Kwitnienie ma miejsce od kwietnia do maja. Owocem jest mała, czarna jagoda.
Surowcem zielarskim są liście, które zawierają witaminę C, A, B1, B2, PP, minerały fosfor i potas, flawonoidy, olejek aromatyczny oraz diterpeny.
Surowiec wykazuje działanie przeciwzapalne, moczopędne i napotne. Wykorzystywana jest na artretyzm, konwulsyjny kaszel, rozwolnienie. Liście oraz pączki kwiatowe są używane w przypadkach, a także w przypadku reumatyzmu i schorzeń dróg moczowych, pęcherza moczowego i przy owrzodzeniach systemu trawiennego. Zewnętrznie stosowana jest do okładów na rany, wrzody i po ukąszeniu owadów. Ponadto działa ściągająco na błonę śluzową jelit oraz żołądka, poprawiają krążenie krwi i działają dobroczynnie na pracę serca.
Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.
