Świetlik łąkowy to roślina jednoroczna należąca do rodziny zarazowatych, osiąga 5-30 cm wysokości. Łodyga jest sztywna, wyprostowana i rozgałęzia się u samego dołu. Liście z reguły równomiernie pokrywające łodygę, umieszczone naprzeciwlegle, jajowate, nieco wydłużone lub okrągłe. Brzeg jest piłkowany, wszystkie liście pokryte są gruczołowymi włoskami. Kwiaty są małe, białe, fioletowo żyłkowane, z żółtą plamką na dolnej wardze, umieszczone na krótkich szypułkach, po kilka w kątach liści. Kwitnienie ma miejsce między czerwcem a październikiem. Owocem jest jajowata torebka.
Surowcem zielarskim jest ziele, które zawiera glikozyd, garbniki, kwasy fenolowe, olejek eteryczny, pochodne kumaryny, sole mineralne szczególnie dużo związków miedzi i manganu.
Surowiec wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwnieżytowe i uszczelniające naczynia krwionośne oczu, zapobiega również krwawieniom z naczyń siatkówki. Stosowany jest przy zapaleniu spojówek i powiek, przy zwiększonej wrażliwości na światło, w wiosennym zapaleniu spojówek, przypadkach jęczmieni, w przypadkach zmęczenia oczu pracą przy sztucznym świetle, czy długim oglądaniem telewizji, bólu, opuchliźnie i zaczerwienieniu oczu. Zmniejsza ilość wydzielin i wpływa na błony śluzowe przy katarze siennym oraz uczuleniowym nieżycie nosa.
Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.