Nadkwaśność żołądka (mieszanka ziołowa 450g) - receptura wg Klimuszko

Mieszanka ziołowa stosowana przy nadkwaśności żołądka. Receptura wg książki  "Wróćmy do ziół" Ojca Klimuszko


  1. Ten produkt nie jest obecnie dostępny.

3,17 zł

-2%

3,23 zł



  1. Ten produkt nie jest obecnie dostępny.


  1. Ten produkt nie jest obecnie dostępny.

3,98 zł

-2%

4,06 zł


3,30 zł

-2%

3,37 zł


35,48 zł

-2%

36,20 zł

Jeden z produktów nie jest już dostępny. Nie można kupić tego pakietu

Opis pakietu

Nadkwasota to nieprzyjemna dolegliwość układu trawiennego, powodująca duży dyskomfort. Najbardziej charakterystycznym objawem choroby jest nawracająca zgaga, ale również ból brzucha, zwracanie pokarmu czy nudności.

Refluks przełykowy inaczej zwany zgagą jest niezwykle nieprzyjemną i męcząca dolegliwością przewodu pokarmowego. Wiele osób męczy się z nią na co dzień. Po co cierpieć, można prostymi sposobami pomóc sobie używając naturalnych metod.

Istota zgagi

Po zjedzeniu niektórych potraw, pokarmów pali nas zgaga w przełyku, dając bardzo przykre uczucie. Obecne pożywienie przede wszystkim gotowe produkty nafaszerowane chemikaliami, mające w sobie prawie cały układ pierwiastkowy – nie służy zdrowiu i nie powinno być stosowane na co dzień. Przygotowane potrawy w domowej kuchni dają gwarancję w miarę uczciwego składu. Natomiast nawet wytworne pożywienie podawane w restauracjach, barach jest mocno podejrzane. Triki restauratorów są znane od dawna. Używanie jednak ciągle środków zobojętniających może po czasie skutkować nawet rakiem żołądka.

Sok żołądkowy ma prawidłowo kwaśny odczyn. Zgaga manifestuje się piekącym bólem w klatce piersiowej, zwykle promieniującym do szyi i gardła. Występuje najczęściej kilka minut po posiłku i towarzyszy jej odbijanie oraz zarzucanie do jamy ustnej kwaśno – gorzkiego soku żołądkowego, co powoduje nagłe wydzielanie śliny. Nie zawsze jednak w tak drastycznej formie.

Przyczyny zgagi

Zasadniczą przyczyną zgagi jest nadkwaśność soku żołądkowego. Jest ona spowodowana nadmiernym wytwarzaniem kwasu solnego w żołądku. Znanych jest wiele przyczyn i różne stopnie nasilenia.

Inną ze znanych i opisanych przyczyn jest niedomykalność wpustu żołądka. Refluks jest powodowany nieprawidłową pracą zwieracza, który odgranicza dolny odcinek przełyku od żołądka. Z żołądka treść pokarmowa jest zarzucana do przełyku. A ponieważ nadtrawione przez sok żołądkowy pożywienie jest kwaśne, stąd też występuje palenie w przełyku. Jest to wada anatomiczno – czynnościowa.

Dotkliwość tę można zlikwidować leczeniem określonych chorób jak wrzód lub nieżyt żołądka czy alkoholizm. Do objawów nadkwaśności zaliczamy m.in. bóle w nadbrzuszu, kwaśne odbijanie, zgagę czy czkawkę. W kuracji używa się wiele środków zobojętniających i adsorbujących żołądkowy kwas solny. Niektóre zioła, zawierające dużo związków śluzowych, łagodzą objawy nadkwaśności.

Zgagę mogą wywołać:

• Zawyżone ilości posiłków, żywność bogata w tłuszcze i węglowodany.
• Ostre przyprawy: chili, musztarda, ocet winny.
• Niektóre pokarmy i napoje: czekolada, kwaśne soki, zwłaszcza cytrusowe, większość owoców i warzyw, czosnek i cebula, orzeszki ziemne, napoje gazowane, fast foody, hamburgery, frytki, hot dogi, placki ziemniaczane, zapiekanki, pizza.
• Używki: alkohole, kawa, mocna czarna herbata, napoje zawierające kofeinę, papierosy.
• Niektóre leki – zażywane na czczo, na pusty żołądek: Aspiryna, leki przeciw zapalne.

Mieszanka stosowana profilaktycznie i wspomagająco w leczeniu nadkwaśności żołądka.

Składniki mieszanki

  1. Origani Majoranae Herba - ziele majeranku

  1. Achillea melifolium Herba - ziele krwawnika pospolitego

  1. Potentili Anserinae Herba - Ziele pięciornika gęsiego (srebrnik)

  1. Marrubii vulgarae Herba – ziele szanty zwyczajnej

  1. Althaeae officinalis Radadix - korzeń prawoślazu lekarskiego

  1. Tiliae cordata flos - kwiat lipy drobnolistnej

  1. Melissae officinalis Folos - liść melisy lekarskiej

  1. Lichenis islandici - Porost islandzki

  1. Agrophyli repens Rhizoma - kłacze perzu właściwego

Działanie

Zawarte w mieszance zioła działają wielowymiarowo:

  • Perz usuwa szkodliwe metabolity z organizmu, obniża poziom cukru we kwri

  • Melisa działa zawiera kwas rozmarynowy uspakajająco, przeciwkurczowo, przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie, przeciwwirusowo

  • Krwawnik wzmaga czynność wydzielniczą przewodu pokarmowego

  • Szanta wzmaga wydzielenie śliny i soku żołądkowego

Zastosowanie

W nadmiarze kwasu żołądkowego, zgadze, pieczeniu w przełyku

Sposób przygotowania naparu

  1. Wszystkie zioła wysypać z torebek do dużego naczynia i dokładnie wymieszać

  1. 1 łyżkę stołową ziół zalać 1 szklanką wrzątku, odstawić na 3 godziny

  1. Przecedzić, lekko podgrzać, nie gotować,

  1. Pić 3 razy dziennie 1/2 szklanki pół godziny przed jedzeniem, nie słodzić

  1. Zioła za każdym razem zaparzać świeże, pić spokojnie z wiarą w ich skuteczność - tak mawiał Ojciec Klimuszko

  1. Zioła przechowywać w suchym i ciemnym miejscu

Mieszanka przynosi szybsze efekty w połączeniu z preparatami odbudowującymi uszkodzoną błonę śluzową przewodu pokarmowego i żołądka, działającymi przeciwzapalnie oraz zmniejszającymi pH soku żołądkowego

  1. Neo Bianacid Aboca

  1. Biolatte Boulardii

  1. Olej rokitnikowy

  1. Sok z aloesu

  1. olej z czarnuszki

Zawartość pakietu

Majeranek to roślina pochodząca z obszarów Morza Śródziemnego, dziś uprawiana powszechnie, głównie w celach spożywczych.


Majeranek to roślina pochodząca z obszarów Morza Śródziemnego, dziś uprawiana powszechnie, głównie w celach spożywczych.

Powszechnie, majeranek stosowany jest jako przyprawa kuchenna. Rozdrobnione ziele majeranku dodawane jest głównie do ciężkostrawnych dań, takich jak tłuste mięsa czy dania zawierające rosliny strączkowe. Świetnie współgra z innymi przyprawami, nadając potrawom charakterystyczny smak.

Olejki pochodzące z majeranku stosowane są w przemyśle perfumiarskim.

Majeranek stosowany jest również od lat w medycynie ludowej jako roślina lecznicza. Surowcem zielarskim jest ziele, ze względu na dużą zawartość olejków eterycznych w skład którego wchodzą takie związki jak:

- borneol

- terpineol

- terpinen.

 

Ponadto, ziele zawiera:

garbniki, seskwiterpeny, alkohole, rutynę, witaminę C, minerały.

                                          

Jego właściwości lecznicze stosowane są w leczeniu schorzeń układu pokarmowego, takich jak:

- niestrawność

- biegunka

- niezyt żołądka

- wzdęcia.

 

Ponadto, z majeranku wykonuje się inhalacje wspomagające leczenie schorzeń górnych dróg układu oddechowego.

Surowiec wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwkrwotoczne, bakteriostatyczne i nieznaczne przeciwskurczowe.


Krwawnik pospolity to bylina lub krzewinka z rodziny astrowatych (złożonych), osiągająca 50-80 cm wysokości. Łodyga jest prosta, słabo rozgałęziona i ma silny zapach. Liście w są zarysie wąskolancetowate, podwójnie lub potrójnie pierzaste, rzadko rozmieszczone na łodygach i ciemnozielone. Kwiaty są  białe lub różowe z żółtawym środkiem, tworzą płaskie kwiatostany, utworzone z koszyczków zebranych w baldachogrono. Kwitnienie ma miejsce od lipca do października.  Owocem jest spłaszczone niełupka.

Surowcem zielarskim jest ziele, które zawiera olejek eteryczny, cholinę,  flawonoidy,  garbniki, kwasy: mrówkowy, octowy, izowalerianowy, gorzki glikozyd achilleinę oraz sole mineralne.

Surowiec wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwkrwotoczne, bakteriostatyczne i nieznaczne przeciwskurczowe. Wykorzystywany jest w alergiach, z katarem siennym włącznie, przeciw zapaleniom, w stanach nieżytowych jako wzmacniające funkcję trawienia, wydzielania żółci i moczopędne, w zaburzeniach żołądkowo-jelitowych objawiających się brakiem apetytu, wzdęciami, kurczami jelit oraz w chorobie wrzodowej. Ponadto ułatwiają krzepnięcie krwi, są pomocne przy zaburzeniach miesiączki i jako środek napotny obniżający temperaturę organizmu w stanach gorączkowych.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Pięciornik gęsi, srebrnik stosowany jest jako środek ściągający i przeciwzapalny, a także rozkurczający na mięśnie gładkie.


 Srebrnik to bylina należąca do rodziny różowatych, osiągająca zwykle 5-15 cm. Ma krótkie i grube kłącze, z którego wyrastają liście zabrane w rozetkę. Od ich kątów odchodzą cienkie łodyżki, dochodzące do 50 cm długości. Łodyżki zakorzeniają się w glebie wykształcając kolejne ulistnione osobniki potomne. Liście są nieparzystopierzastodzielne, o wyraźnie piłkowanych brzegach. Kwiaty są pojedyncze, wyrastają na długich szypułkach spomiędzy liści. Kwitnienie ma miejsce między majem a sierpniem. Kwiaty składają się z pięciu zielonych działek kielicha takiej samej liczby ciemnożółtych, okrągłych płatków korony. Owocem jest pojedynczy, odpadający orzeszek.

Pięciornik gęsi, srebrnik stosowany jest jako środek ściągający i przeciwzapalny, a także rozkurczający na mięśnie gładkie. Wykorzystuje się go w razie kataru, drażniącego kaszlu, także bólów zatok z uczuciem gorąca. Zastosowanie również przy biegunkach, chorobach jelit i dróg żółciowych charakteryzujących się stanami kurczowymi, w początkowym stadium kamicy żółciowej, nieżycie żołądka i jelit oraz w zaburzeniach menstruacji. Poprawia apetyt i ułatwia trawienie, dzięki substancjom gorzkim wchodzącym w jego skład. Surowcem zielarskim jest  ziele.

Inne nazwy zwyczajowe to pięciornik pospolity, pięćperset gęsi, pięciornik gęsi, gęsie ziele.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Surowiec wykazuje działanie ściągające, moczopędne, przeciwkrwotoczne.


Tasznik pospolity to roślina należąca do rodziny kapustowatych, osiągająca 10-50 cm wysokości. Łodyga jest wzniesiona, wyprostowana, lekko żeberkowana,  pojedyncza lub rozgałęziająca się, pokryta gwiazdkowatymi włoskami. Liście dolne zebrane są w różyczkę liściową, w której mają zmienny kształt (najczęściej rozetkowe, podłużne, falisto pierzaste na brzegach). Górne są mniejsze, siedzące, przeważnie ząbkowane, obejmują łodygę i mają strzałkowatą nasadę. Kwiaty są niepozorne, drobne, tworzą grono na górnej, nieulistnionej części łodygi. Płatki korony są białe. Kwitnienie ma miejsce od marca do listopada. Owocem jest trójkątna łuszczynka z sercowatym wycięciem na wierzchołku.

Surowiec wykazuje działanie ściągające, moczopędne, przeciwkrwotoczne. Stosowane jest przy małych krwotokach z przewodu pokarmowego, układu moczowego i nosa, a u kobiet do leczenia krwotoków z macicy i przy obfitych miesiączkach (działa stymulująco na macicę). Wykorzystywany jest także przy biegunkach i zapaleniach pęcherza. Zewnętrznie stosowany jest jako pierwsza pomoc w przypadku wszelkich ran.
Surowcem zielarskim jest ziele, które zawiera biogenne aminy,  sole mineralne, flawonoidy, garbniki, witaminę C, kwasy organiczne, olejki eteryczne.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Surowce używane są do wyrobu preparatów przeciwkaszlowych, jako środki powlekające, łagodzące, osłaniające.


Prawoślaz lekarski to roślina zielna należąca do rodziny ślazowaty, osiągająca wysokość do 1,5 m. Cała roślina jest owłosiona miękkimi, szarymi włoskami. Ulistnienie skrętoległe. Liście duże, dłoniaste przypominające z wyglądu liście klonu, mają zaostrzony koniec i karbowany brzeg. Kwiaty są koloru różowego, dość duże, umieszczone głównie na wierzchołku łodygi w kątach liści, pojedynczo lub po kilka. , kwitnienie ma miejsce od lipca do sierpnia.
Kształt korzenia walcowaty, nieokorowany barwy jasnobrunatnej, okorowany – kremowej. Owocem jest rozłupnia rozpadająca się na liczne ciemnobrunatne, nerkowate i płaskie rozłupki.

W zastosowaniu wykorzystuje się korzeń prawoślazu i liść prawoślazu. W korzeniu występuje śluz jako główny składnik czynny , pektyny , skrobia, sacharoza , olej tłusty, związki białkowe i inne. W liściu – śluz sięgający , olejek lotny, kwasy organiczne, związki flawonowe, skopoletyna i inne. Pochodzi z obszaru śródziemnomorskiego.

Surowce używane są do wyrobu preparatów przeciwkaszlowych, jako środki powlekające, łagodzące, osłaniające. Pomagają w stanach zapalnych przewodu pokarmowego ( podrażnieniach, uszkodzeniach nabłonka), wrzodach żołądka, nadkwaśności, zaparciach, w schorzeniach górnych dróg oddechowych takich jak nieżyt oskrzeli i gardła z kaszlem. Zewnętrznie stosuje się go w postaci płukanek w zapaleniu gardła, a także do przemywania wrzodów i czyraków.


Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Lipa wykazuje działanie napotne, przeciwzapalne, odkrztuśne, żółciopędne, moczopędne i przeciwskurczowe.


Lipa jest drzewem z rodziny lipowatych, dorasta do 30 m wysokości i regularnej koronie, kulistej lub szerokojajowatej. Na młodych osobnikach gałęzie są wzniesione do góry, a ich kora jest gładka i szara. Na starych drzewach kora jest brunatna, gruba i spękana, a konary zwisają w dół. Liście pod spodem są nagie, a w katach liści znajdują się kępy rudych włosków. Kształt blaszki liściowej jest kolistosercowaty, po górnej stronie są żywo-zielone, spodnia strona jest jaśniejsza, a brzeg blaszki regularnie piłkowany. Kwiaty wyrastają pojedynczo lub pęczkami i są wzniesione ponad liście, tworzą baldach. Mają dość długą szypułkę i w dolnej części podsadkę (liść, z kata którego wyrasta kwiatostan), która później działa jak żagielek i ułatwia rozsiewanie. Kwiaty mają jasno-żółtą barwę i wydzielają przyjemny zapach. Owocem jest kulisty, nagi orzech ze skrzydełkiem. Pozornie jest nietrwała, ale to właśnie z lipowego drzewa wykonane są figury i rzeźby, które podziwiane są od wieków na ołtarzu Wita Stwosza.

Surowcem zielarskim jest kwiatostan lipy, który zawiera związki flawonowe, olejki lotne, węglowodany, śluz, kwasy organiczne i witaminy.

Lipa wykazuje działanie napotne, przeciwzapalne, odkrztuśne, żółciopędne, moczopędne i przeciwskurczowe. Jest tradycyjnie stosowana w przeziębieniach, w leczeniu nieżytów górnych dróg oddechowych, grypie, anginie.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Liście melisy wpływają na układ nerwowy, łagodzą jego nadmierne pobudzenie. Stosuje się ją zatem w stanach nerwicowych i bezsenności


Melisa jest to bylina należąca do rodziny wargowych. Osiąga wysokość 30-60 cm, a jej łodyga jest prosta, wzniesiona,  czterokanciasta w przekroju i gęsto pokryta drobnymi włoskami. Jajowate iście rozmieszczone są na przemian wzdłuż łodygi, maja krótki ogonki i ząbkowany brzeg blaszki. Kwitnie od czerwca do września, a kwiaty są koloru białego, rzadziej błękitne lub różowawe. Owoc składa się z czterech małych rozłupek. Surowcem leczniczym są liście, które zbiera się przed rozpoczęciem kwitnienia. Do uprawy melisy najbardziej nadają się miejsca słoneczne i osłonięte, ale zniesie także lekkie zacienienie. Ze względu na to, iż melisa jest rośliną miododajną, zajmuje szczególne miejsce u pszczelarzy.

Liście melisy wpływają na układ nerwowy, łagodzą jego nadmierne pobudzenie. Stosuje się ją zatem w stanach nerwicowych i bezsenności. Cenione jest szczególnie przez osoby pracujące umysłowo i uczące się, ponieważ łagodzi stres, nie zaburzając przy tym pracy intelektualnej. Wpływa również korzystnie na pracę układu pokarmowego, poprawiając trawienie i apetyt. Może być również stosowana zewnętrznie jako okłady na urazy, bóle stawów i owrzodzenia.

Melisa zawiera olejki eteryczne (cytronelol, linalol, geraniol), a także ponadto garbniki, witaminy, kwasy organiczne i śluzy.


Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Surowiec wykazuje działanie powlekające, przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwgruźlicze, przeciwkaszlowe, wykrztuśne, antynowotworowe, przeciwpotne, uspokajające, wzmacniające, przeciwwymiotne i odtruwające.


Porost islandzki, płucnica islandzka należy do plechowców (roślin niższych), których ciało nie jest zróżnicowane na wyspecjalizowane organy. Plecha składa się z dwóch organizmów: glonu i grzyba, ma brunatną lub brunatnozieloną barwę, jest silnie rozgałęzioną, spłaszczoną, dwudzielnie powcinana,  liściokształtna. Krawędzią jest nieregularnie ząbkowaną, o brzegach podwiniętych do wewnątrz. Centralna część plechy przytwierdza się do podłoża specjalnymi nitkami grzyba - chwytnikami , które występują na dolnej powierzchni plechy. Cała poplamiona jest na czerwonawo i biało. W Polsce porost islandzki jest pod częściową ochroną gatunkową.c

Surowiec wykazuje działanie powlekające, przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwgruźlicze, przeciwkaszlowe, wykrztuśne, antynowotworowe, przeciwpotne, uspokajające, wzmacniające, przeciwwymiotne i odtruwające. Ponadto reguluje wypróżnienia i przemianę materii, zwiększa wydzielanie soku żołądkowego (w małych dawkach, natomiast w dużych powstrzymuje), trzustkowego i jelitowego oraz hamuje oddziaływanie kwasu solnego na śluzówkę żołądka. Wykorzystywany jest w stanach zapalnych i nieżycie przewodu pokarmowego, w chorobie wrzodowej, w stanach zapalnych i infekcjach układu oddechowego, stany zapalne skóry, oczu i odbytu.


Surowcem zielarskim jest cała plecha, która zawiera:

- kwasem cetrarowy,

- kwas licheno-stearowy,

- kwas fumarowy,

- kwas szczawiowy i winowy,

- polisacharydy,

- hemicelulozy,

- kwas krzemowy,

- kwasy lichenowe,

- śluzy,

- barwniki,

- sole mineralne,

- licheniny,

- izolicheniny.


Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Perz ma właściwości przeczyszczające, moczopędne, przeciwbakteryjne, przeciwgorączkowe, żółciopędne.


Perz, bylina należąca do rodziny wiechlinowatych, osiągająca wysokość 20–150 cm. Łodyga w formie źdźbła, które jest wzniesione lub podnoszące się, nagie i gładkie, z kolankami i międzywęźlami. Liście są żywozielone lub sinozielone, płaskie, równowąskie, osadzone na łodydze skrętolegle. Otwartymi pochwami obejmują łodygę. Blaszka liściowa jest szorstka z wierzchu. Kwiaty zebrane sa na szczycie łodygi w  spłaszczone kłosy. Każdy z nich składa się z gęstych, jajowatolancetowatych, spłaszczonych po bokach kłosków. Owocem jest żółtawy ziarniak. Kłącze jest jasne, z dużymi i licznymi rozłogami.
Surowcem zielarskim jest kłącze, które zawiera inulinę, saponiny, olejek eteryczny, kwasy organiczne, substancje gumowe, śluzy,  krzemionkę, duże ilości węglowodanów, sole mineralne i witaminę C.

Perz ma właściwości przeczyszczające, moczopędne, przeciwbakteryjne, przeciwgorączkowe, żółciopędne. Szczególne zastosowanie znajduje przy wspomaganiu leczenia chorób przemiany materii, jako zioło oczyszczające krew – przy chorobach reumatycznych, dny moczanowej,  trądziku. Wykorzystywany  jest również pomocniczo przy zwalczaniu nieżytów górnych dróg oddechowych, przy obrzękach wątroby, zmniejszonym wydzielaniu żółci, kamicy żółciowej, hemoroidach.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Dane do przelewu:

EKAA Sp. z o.o.
Leszczyńska 53
60-115 Poznań

mBank: 78 1140 2004 0000 3102 7615 4806




» przeczytaj wszystkie opinie
Accept

Nasza strona zbiera pliki cookies. Jeśli tego nie akceptujesz zmień ustawienia w swojej przeglądarce.