Marskość wątroby ( mieszanka ziołowa 550g ) - receptura wg Klimuszko

Mieszanka ziołowa stosowana przy marskości wątroby. Receptura wg książki "Wróćmy do ziół" Ojca Klimuszko


  1. Ten produkt nie jest obecnie dostępny.

3,30 zł

-2%

3,37 zł



  1. Ten produkt nie jest obecnie dostępny.

3,98 zł

-2%

4,06 zł


3,17 zł

-2%

3,23 zł


3,23 zł

-2%

3,30 zł


44,60 zł

-2%

45,51 zł

Jeden z produktów nie jest już dostępny. Nie można kupić tego pakietu

Opis pakietu

Skład mieszanki
1Kłącze perzu50g
2Kora kruszyny50g
3Korzeń cykorii50g
4Korzeń mniszka lekarskiego50g
5Korzeń omanu50g
6Kwiatostan kocanki50g
7Liść borówki czernicy50g
8Liść brzozy50g
9Liść melisy50g
10Liść pokrzywy50g
11Ziele drapacza50g

Zawartość pakietu

Roślina ma działanie żółciopędne, moczopędnie, przeczyszczająco i pobudzająco na czynności żółciowe


Roślina należąca do rodziny astrowatych (złożonych), osiągająca 10-30 cm wysokości. Pokryta jest cała srebrzystymi włoskami, przez co jest wełnistofilcowata i nie tyle zielona co popielatoszara. Łodyga jest ulistniona i rozgałęzia się. Liście dolne są podłużne i odwrotnie jajowate, górne wąskie i mocno zaostrzone Roślina pod ziemia posiada kłącze. Kwiaty są pomarańczowo-żółto-złociste rzadziej bladożółte, zebrane w koliste koszyczki, które tworzą baldachokształtną wiechę. Wewnętrzne kwiaty wyrastają w jednym szeregu i są rurkowe, obupłciowe, a brzeżne to kwiaty żeńskie. Kwitnienie ma miejsce od lipca do października. Owocem jest niełupka z puchem kielichowym.


Surowcem mającym zastosowanie w zielarstwie jest kwiat kocanki, który zawiera  glukozydy, karotenoidy, fitosterole, kwasy organiczne, garbniki i olejek eteryczny. Kocanki piaskowe podlegają w Polsce częściowej ochronie.

Roślina ma działanie żółciopędne, moczopędnie, przeczyszczająco i pobudzająco na czynności żółciowe. Stosowana jest w wspomaganiu pracy wątroby (szczególnie powstałych na tle niedostatecznego wytwarzania żółci)i, w stanach zapalnych i skurczowych dróg żółciowych, także w niedokwaśności soku żołądkowego, a co za tym idzie w regulacji zaburzeń trawienia. Wykorzystywana jest także przy reumatyzmie.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Liść pokrzywy ma właściwości przeciwkrwotoczne, działa przeciwbiegunkowo i moczopędnie.


Pokrzywa roślina należąca do rodziny pokrzywowatych, osiąga 30-150 cm wysokości, a jej bliskimi krewniakami są konopie oraz chmiel. Łodyga jest wzniesiona, sztywna, słabo rozgałęziona,  pokryta gęściej lub rzadziej szczeciniastymi, wydzielniczymi włoskami parzącymi. Liście wyrastają parami naprzeciw siebie, umieszczone na długich ogonkach,  z brzegu są grubo piłkowane, owalne. Górna strona liścia pokryta jest zwykle rzadkimi włoskami parzącymi, od spodu są one liczne. Ulistnienie jest nakrzyżległe. Kwiaty zebrane są luźne lub gęste groniaste kwiatostany, zielone, z czterodzielnym okwiatem. Roślina jest przeważnie dwupienna, kwiaty żeńskie po zapyleniu są zwieszone. Pokrzywa kwitnie między czerwcem a październikiem. Owocem są jednonasienne, jajowate lub wąskoeliptyczne i lekko ścieśnione orzeszki.

Surowcem zielarskim są liście, w których obecne są znaczne ilości chlorofili, dużo jest także B-karotenu, ksantofili,  witaminy C,  poza tym garbniki oraz sole mineralne, w tym szczególnie dużo potasu,  wapnia,  żelaza, fosforu. Bicie parzącą pokrzywą stosowane było jako ludowy środek przeciw reumatyzmowi i artretyzmowi.

Liść pokrzywy ma właściwości przeciwkrwotoczne, działa przeciwbiegunkowo i moczopędnie. Obniża również poziom cukru we krwi, oczyszcza i odkwasza organizm, poprawia pracę trzustki, wspomaga leczenie dolegliwości reumatoidalnych, a u karmiących matek działa mlekopędnie. Zewnętrznie wykorzystywana jest do płukania jamy ustnej i okładów.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Perz ma właściwości przeczyszczające, moczopędne, przeciwbakteryjne, przeciwgorączkowe, żółciopędne.


Perz, bylina należąca do rodziny wiechlinowatych, osiągająca wysokość 20–150 cm. Łodyga w formie źdźbła, które jest wzniesione lub podnoszące się, nagie i gładkie, z kolankami i międzywęźlami. Liście są żywozielone lub sinozielone, płaskie, równowąskie, osadzone na łodydze skrętolegle. Otwartymi pochwami obejmują łodygę. Blaszka liściowa jest szorstka z wierzchu. Kwiaty zebrane sa na szczycie łodygi w  spłaszczone kłosy. Każdy z nich składa się z gęstych, jajowatolancetowatych, spłaszczonych po bokach kłosków. Owocem jest żółtawy ziarniak. Kłącze jest jasne, z dużymi i licznymi rozłogami.
Surowcem zielarskim jest kłącze, które zawiera inulinę, saponiny, olejek eteryczny, kwasy organiczne, substancje gumowe, śluzy,  krzemionkę, duże ilości węglowodanów, sole mineralne i witaminę C.

Perz ma właściwości przeczyszczające, moczopędne, przeciwbakteryjne, przeciwgorączkowe, żółciopędne. Szczególne zastosowanie znajduje przy wspomaganiu leczenia chorób przemiany materii, jako zioło oczyszczające krew – przy chorobach reumatycznych, dny moczanowej,  trądziku. Wykorzystywany  jest również pomocniczo przy zwalczaniu nieżytów górnych dróg oddechowych, przy obrzękach wątroby, zmniejszonym wydzielaniu żółci, kamicy żółciowej, hemoroidach.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Pomagają w schorzeniach dróg żółciowych i kamicy żółciowej oraz przy wszystkich problemach wątrobowych, pomaga przy kłopotach trawiennych, wpływa na przemianę materii całego organizmu.


Mniszek należy do rodziny astrowatych (złożonych), jest rośliną wieloletnią, osiągającą wysokość 10-20 cm. Łodyga jest pozbawiona liści , początkowo wełniście owłosiona, później gładka, zielona lub jasno brązowa. Cała roślina wypełniona jest białym sokiem, który wypływa po jej uszkodzeniu. Liście zebrane są w rozetę, brzegiem są wrębnie wcinane, lancetowate, bezogonkowe, lśniące i nagie.  Kwiaty są żółte, języczkowe, tworzące po jednym koszyczku na bezlistnej łodydze. Okres kwitnienia trwa od kwietnia do sierpnia. Trwałość roślinie zapewnia korzeń, który jest gruby, spichrzowy, długi, prosty, tworzący rozgałęzienia tylko w kamienistej glebie. Owocem jest szarego koloru, żeberkowana i pokryta brodawkami niełupka. Owoce zebrane są w owocostanie (dmuchawcu), który tworzy puszystą kulę i zaopatrzony jest w niewielki, parasolowaty aparat lotny powstały z puchu kielichowego,  zwiększający dzięki temu powierzchnię lotną.


Surowcem zielarskim jest korzeń i kwiat. Korzeń zawiera znaczne ilości rzadkich mikroelementów, takich jak kobalt, bor, mangan, cynk, miedź, żelazo. Ponadto kwasy organiczne, sterole, różne związki cukrowe, na przykład inulinę, substancje goryczkowe, cholinę, garbniki.

Surowiec pomaga w schorzeniach dróg żółciowych i kamicy żółciowej oraz przy wszystkich problemach wątrobowych, pomaga przy kłopotach trawiennych, wpływa na przemianę materii całego organizmu, usuwa nadmiar toksyn z krwi. Obniża również poziom cholesterolu i cukru we krwi. Zewnętrznie stosuję się go na choroby skórne oraz wypryski.
Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.
    

Surowiec wykazuje działanie ogólnie wzmacniające, leczące osłabienie przewodu pokarmowego, likwidujące bóle brzucha i niestrawność (pobudza wydzielanie soków żołądkowych).


Drapacz lekarski to roślina jednoroczna z rodziny astrowatych (złożonych), osiągająca  do 40 cm wysokości. Łodyga jest  rozgałęziającą się i gęsto owłosiona. Liście są kolczaste, pierzastolancetowate, pierzastowrębne . Kwiaty są żółte, duże i wyrastają na wierzchołkach pędów. Po przekwitnięciu zawiązują się w owoc, którym jest niełupka.

Surowcem zielarskim jest ziele, które zawiera  gorycz, garbniki, śluzy, śladowe ilości eterycznego, flawonoidy, substancje antybiotyczne i sole mineralne.

Surowiec wykazuje działanie ogólnie wzmacniające (dostarcza organizmowi cennych mikroelementów, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania), leczące osłabienie przewodu pokarmowego, likwidujące bóle brzucha i niestrawność (pobudza wydzielanie soków żołądkowych). Ponadto korzystnie oddziałuje na błony śluzowe żołądka i jelit, działa wiatropędnie, poprawia apetyt, oddziałuje na wątrobę (pobudza jej czynność, zwiększa wydzielanie żółci). Reguluje przemianę materii, działa słabo moczopędnie, bakteriobójczo, przeciwdziała nadmiernej fermentacji jelitowej. Wykorzystywany jest w leczeniu gruźlicy płuc, hemoroidów, zaparć, zaburzeń pracy wątroby, histerii i wyczerpania psychicznego, w leczeniu anoreksji, niestrawności, pomocniczo dla wzmożenia laktacji i w depresji. Stosowany w dużych dawkach ubocznie podrażnia nerki.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Korzeń omanu wykazuje działanie wykrztuśne, ma też właściwości żółciopędne i żółciotwórcze.


Oman, bylina z rodziny astrowatych (złożonych), osiągająca do 2,4 m wysokości. Łodyga jest wzniesiona, bruzdowana i gruba, u góry wełnista i rozgałęziona. Liście łodygowe są prawie bez ogonków, nierówno karbowane, kształtem lancetowate. Koszyczki kwiatowe są złotożółte i zebrane w wiechę. Brzeżne kwiaty w koszyczku są języczkowe, a centralne rurkowe. Kwitnienie ma miejsce od czerwca do września.
Niegdyś korzeń omanu uznawany był w starożytnym Rzymie za lek i przyprawę, smażony w cukrze był prawdziwym przysmakiem.

Korzeń omanu wykazuje działanie wykrztuśne, ma też właściwości żółciopędne i żółciotwórcze.

Surowcem zielarskim jest korzeń, który zawiera  olejek eteryczny, fitosterole, inulinę i sole mineralne.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Liście melisy wpływają na układ nerwowy, łagodzą jego nadmierne pobudzenie. Stosuje się ją zatem w stanach nerwicowych i bezsenności


Melisa jest to bylina należąca do rodziny wargowych. Osiąga wysokość 30-60 cm, a jej łodyga jest prosta, wzniesiona,  czterokanciasta w przekroju i gęsto pokryta drobnymi włoskami. Jajowate iście rozmieszczone są na przemian wzdłuż łodygi, maja krótki ogonki i ząbkowany brzeg blaszki. Kwitnie od czerwca do września, a kwiaty są koloru białego, rzadziej błękitne lub różowawe. Owoc składa się z czterech małych rozłupek. Surowcem leczniczym są liście, które zbiera się przed rozpoczęciem kwitnienia. Do uprawy melisy najbardziej nadają się miejsca słoneczne i osłonięte, ale zniesie także lekkie zacienienie. Ze względu na to, iż melisa jest rośliną miododajną, zajmuje szczególne miejsce u pszczelarzy.

Liście melisy wpływają na układ nerwowy, łagodzą jego nadmierne pobudzenie. Stosuje się ją zatem w stanach nerwicowych i bezsenności. Cenione jest szczególnie przez osoby pracujące umysłowo i uczące się, ponieważ łagodzi stres, nie zaburzając przy tym pracy intelektualnej. Wpływa również korzystnie na pracę układu pokarmowego, poprawiając trawienie i apetyt. Może być również stosowana zewnętrznie jako okłady na urazy, bóle stawów i owrzodzenia.

Melisa zawiera olejki eteryczne (cytronelol, linalol, geraniol), a także ponadto garbniki, witaminy, kwasy organiczne i śluzy.


Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Cykoria znajduje zastosowanie w leczeniu problemów związanych z wątrobą, woreczkiem żółciowym, zaparciach, niestrawności.


Cykoria to bylina, którą możemy spotkać na obszarach Europy, Azji i Afryki. W starożytnym Egipcie i starożytnej Grecji, cykoria była używana do wytwarzania wina, nalewek i leków poprawiających prace układu pokarmowego.

Znajdowała zastosowanie w leczeniu problemów związanych z wątrobą, woreczkiem żółciowym, zaparciach, niestrawności.

Dziś, najbardziej popularnym produktem spożywczy zawierającym cykorię, jest kawa zbożowa – zastępuję kawę, jest bezkofeinowa, zawiera dużo witamin i minerałów.

Ponadto w warzywie tym znajdziemy:

- B-karoten

- błonnik

- cukry

- pektynę

- cholinę

- inulinę

- kwasy organiczne.

                           

 

Jakie właściwości lecznicze ma cykoria?

- wspomaga odtruwanie organizmu

- odżywia

- poprawia metabolizm i przemiany komórkowe

- podnosi odporność

- poprawia trawienie

- działa żółciopędnie

- obniża poziom złego cholesterol

- opóźnia procesy starzenia

- zwalcza wolne rodniki

- pomaga leczyć wzdęcia i zaparcia.

Liście brzozy działają moczopędnie, odtruwająco i wzmacniająco, regulują procesy trawienne, przeciwdziałają zapaleniom, zapobiegają reumatyzmowi.


Brzoza jest drzewem należącym do rodziny brzozowatych, osiągającym średnio od 20 do 25 m wysokości. Jest jednym z najładniejszych polskich drzew, swój urok zawdzięcza charakterystycznemu  pokrojowi dzięki zwisającym z konarów długim i cienkim gałązkom oraz łuszczącej się okrężnie, białej i cienkiej korze, u nasady starych pni kora jest czarna, gruba i spękana. Na gałęziach młodszych kora zwykle jest różowo-biała, a nawet ciemnoczerwono-brunatnawa i błyszcząca na drobnych gałązkach.  Początkowo korona jest spiczasto-stożkowata oraz wąska, później nieregularna i okrągławo sklepiona.  Zwykle pień jest prosty bądź skrzywiony, niekiedy bywa również jednostronnie pochylony. Konary dolne są wyraźnie odstające oraz stosunkowo krótkie, natomiast w górnej i środkowej strefie korony stromo wzniesione. Pędy są nieowłosione i szorstkie, pokryte małymi wypukłościami o charakterze brodawek, dzięki którym gatunek ten otrzymał nazwę brzozy brodawkowatej. Pączki osiągają długość około 4 mm, są lekko zaostrzone , błyszcząco zielone lub brunatnawe. Liście są okrągławo-owalne bądź trójkątne w zarysie, czasami także rombowate i osiągają od 2 do 6 cm długości. Są długoogonkowe z nasadą szerokoklinowatą, blaszka liściową obustronnie naga, a jej brzeg podwójnie piłkowany. Brzoza brodawkowata jest gatunkiem jednopiennym: kotki męskie początkowo maja barwę brunatną, natomiast później przybierają kolor jasnożółty, długości od 3 do 6 cm: kotki żeńskie z początku mają barwę zielonkawą, w stanie dojrzałym staja się natomiast jasno- bądź średniobrunatne.  Gatunek kwitnie od marca do maja. Ma małe wymaganie w stosunku co do gleby, znakomicie znosi zanieczyszczenia powietrza oraz jest całkowicie odporna na mrozy. Dlatego też stanowi gatunek pionierski, z łatwością rozsiewany przez wiatry.


Surowcem zielarskimliście, które zawierają saponiny, flawonoidy, kwasy organiczne, żywice, garbniki katechinowe, sole mineralne, olejek eteryczny i związki trójterpenowe.

Surowcem zielarskim może także być kora brzozowa będąca źródłem betuliny (organiczny związek chemiczny z grupy trójterpenów) stosowanej w leczeniu trądziku.

Liście brzozy działają moczopędnie, odtruwająco i wzmacniająco, regulują procesy trawienne, przeciwdziałają zapaleniom, zapobiegają reumatyzmowi. Surowiec jest stosowany przy kamicy nerkowej, przy obrzękach na tle krążeniowym, jako środek na porost włosów,  w przewlekłych chorobach dróg moczowych, niewydolności nerek, przy gośćcu i przy łuszczycy.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Jest to środek łagodnie przeczyszczający, żółciopędny oraz oczyszcza krew w naczyniach krwionośnych ze szkodliwych toksyn.


   Kora kruszyny zawiera glikozydy antrachinowe, garbniki, flawonoidy i saponiny, dzięki czemu korzystnie wpływa na układ pokarmowy, moczowy oraz krwionośny. Jest to środek łagodnie przeczyszczający, żółciopędny oraz oczyszcza krew w naczyniach krwionośnych ze szkodliwych toksyn.

   Kruszyna, roślina ta należy do rodziny szakłakowatych i przyjmuję formę krzewu osiągając do 5 m wysokości, niekiedy wyrasta w niewielkie drzewko. Liście ogonkowe, mają kształt odwrotnie jajowaty lub szerokoeliptyczny prostych krawędziach. Blaszka liściowa jest całobrzega, tępa lub zaostrzona , a ulistnienie jest skrętoległe. Kwiaty są drobne, pojedyncze lub wyrastają po kilka w katach liści i spotkać je można od maja do czerwca. Owocem kruszyny jest pestkowiec, który w miarę upływu czasu zmienia barwę od zielonego, przez czerwony, do czarnego.

Surowcem roślinnym jest kora, która zwykle zdziera się z drzewa wiosną.

Z kory można również uzyskać dość trwały barwnik koloru żółtobrunatnego i ciemnobrązowego, a jej drewno to materiał na węgiel rysunkowy.

Kruszyna pospolita podlega częściowej ochronie.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Dane do przelewu:

EKAA Sp. z o.o.
Leszczyńska 53
60-115 Poznań

mBank: 78 1140 2004 0000 3102 7615 4806




» przeczytaj wszystkie opinie
Accept

Nasza strona zbiera pliki cookies. Jeśli tego nie akceptujesz zmień ustawienia w swojej przeglądarce.