Pokrzywka ( mieszanka ziołowa 550g ) - receptura wg Klimuszko

Mieszanka ziołowa stosowana przy pokrzywce. Receptura wg książki "Wróćmy do ziół" Ojca Klimuszko

39,93 zł

-2%

40,74 zł

Jeden z produktów nie jest już dostępny. Nie można kupić tego pakietu

Opis pakietu

Skład mieszanki
1Kłącze tataraku50g
2Kora kruszyny50g
3Korzeń arcydzięgla50g
4Korzeń kozłka50g
5Korzeń łopianu50g
6Koszyczki rumianku50g
7Liść brzozy50g
8Liść orzecha włoskiego50g
9Liść pokrzywy50g
10Ziele dziurawca50g
11Ziele krwawnika50g

Zawartość pakietu

Kwiat rumianku działa przeciwzapalnie i przeciwskurczowo. Polecany jest przy nieżycie żołądka i jelit oraz zewnętrznie łagodząco na owrzodzenia skóry, hemoroidy, rumień, oparzenia słoneczne i termiczne.


Kwiat rumianku działa przeciwzapalnie i przeciwskurczowo. Polecany jest przy nieżycie żołądka i jelit oraz zewnętrznie łagodząco na owrzodzenia skóry, hemoroidy, rumień, oparzenia słoneczne i termiczne.

Rumianek pospolity jest jedną z popularniejszych roślin leczniczych. Zawiera dużą ilość olejku eterycznego o właściwościach prozdrowotnych, który zawiera:

- chamazulen o właściwościach przeciwalergicznych,

- cholinę - wykazuje działanie lecznicze względem wątroby i ułatwia regeneracje uszkodzonych komórek, wspomaga usuwanie z organizmu nadmiaru cholesterolu i trójglicerydów,

- alfa-bisabolol i jego tlenki o działaniu przeciwzapalnym i antybakteryjnym,

- flawonoidy – antyoksydanty zwalczające wolne rodniki i zapobiegające starzeniu komórek,

- fitosterole obniżające poziom cholesterolu,

- poliacetyleny o działaniu przeciwbólowym, antybakteryjnym i pobudzającym ośrodkowy układ nerwowy,

- garbniki katechinowe o działaniu przeciwzapalnym, antybakteryjnym oraz ściągającym,

- gorycze pobudzające układ trawienny,

- związki kumarynowe i śluzowe o działaniu rozkurczowym i przeciwzakrzepowym,

- witamina C – antyoksydant, wzmacnia układ krążenia,

- sole mineralne.

Napar z rumianku ma działanie uspokajające i ułatwiające zasypianie. Ponadto ułatwia trawienie i działa przeciwzapalnie na błony śluzowe żołądka. Wskazany jest przy bólach żołądka, kolkach czy wzdęciach, a także przy problemach z nerkami i pęcherzem moczowym. Jest także stosowany do zwalczania infekcji gardła i jamy ustnej.

Rumianek może być stosowany u niemowląt w celu złagodzenia kolki oraz do przemywania oczu. Ze względu na właściwości antybakteryjne stosuje się go także do inhalacji podczas przeziębienia oraz w formie kompresów przy skórze podrażnionej, stanach zapalnych oraz grzybiczych.

Ekstrakty z rumianku są składnikiem preparatów przeznaczonych do przetłuszczającej się i skłonnej do łupieżu skóry głowy, a także produktów rozjaśniających włosy blond.

 

Sposób użycia:

1 łyżkę kwiatów (ok. 1 g) zalać szklanką wrzącej wody. Pozostawić pod przykryciem na około 5 minut, przecedzić. Pić świeżo przygotowany napar 1-2 razy dziennie.

 

Składniki:

Suszone kwiaty rurkowe Rumianku pospolitego Marticaria recutita syn. Chamomilla recutita.

 

Informacje dodatkowe:

Suplement diety nie może być stosowany jako substytut (zamiennik) zróżnicowanej diety.

Przechowywać w temperaturze poniżej 30 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

 

Przeciwwskazania:

Nie stosować w przypadku nadwrażliwości na rumianek.

Ze względu na brak wystarczających danych stosowanie leku podczas ciąży i karmienia piersią nie jest zalecane.

 

Opakowanie:

50g

 

Surowiec wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwkrwotoczne, bakteriostatyczne i nieznaczne przeciwskurczowe.


Krwawnik pospolity to bylina lub krzewinka z rodziny astrowatych (złożonych), osiągająca 50-80 cm wysokości. Łodyga jest prosta, słabo rozgałęziona i ma silny zapach. Liście w są zarysie wąskolancetowate, podwójnie lub potrójnie pierzaste, rzadko rozmieszczone na łodygach i ciemnozielone. Kwiaty są  białe lub różowe z żółtawym środkiem, tworzą płaskie kwiatostany, utworzone z koszyczków zebranych w baldachogrono. Kwitnienie ma miejsce od lipca do października.  Owocem jest spłaszczone niełupka.

Surowcem zielarskim jest ziele, które zawiera olejek eteryczny, cholinę,  flawonoidy,  garbniki, kwasy: mrówkowy, octowy, izowalerianowy, gorzki glikozyd achilleinę oraz sole mineralne.

Surowiec wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwkrwotoczne, bakteriostatyczne i nieznaczne przeciwskurczowe. Wykorzystywany jest w alergiach, z katarem siennym włącznie, przeciw zapaleniom, w stanach nieżytowych jako wzmacniające funkcję trawienia, wydzielania żółci i moczopędne, w zaburzeniach żołądkowo-jelitowych objawiających się brakiem apetytu, wzdęciami, kurczami jelit oraz w chorobie wrzodowej. Ponadto ułatwiają krzepnięcie krwi, są pomocne przy zaburzeniach miesiączki i jako środek napotny obniżający temperaturę organizmu w stanach gorączkowych.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Liście brzozy działają moczopędnie, odtruwająco i wzmacniająco, regulują procesy trawienne, przeciwdziałają zapaleniom, zapobiegają reumatyzmowi.


Brzoza jest drzewem należącym do rodziny brzozowatych, osiągającym średnio od 20 do 25 m wysokości. Jest jednym z najładniejszych polskich drzew, swój urok zawdzięcza charakterystycznemu  pokrojowi dzięki zwisającym z konarów długim i cienkim gałązkom oraz łuszczącej się okrężnie, białej i cienkiej korze, u nasady starych pni kora jest czarna, gruba i spękana. Na gałęziach młodszych kora zwykle jest różowo-biała, a nawet ciemnoczerwono-brunatnawa i błyszcząca na drobnych gałązkach.  Początkowo korona jest spiczasto-stożkowata oraz wąska, później nieregularna i okrągławo sklepiona.  Zwykle pień jest prosty bądź skrzywiony, niekiedy bywa również jednostronnie pochylony. Konary dolne są wyraźnie odstające oraz stosunkowo krótkie, natomiast w górnej i środkowej strefie korony stromo wzniesione. Pędy są nieowłosione i szorstkie, pokryte małymi wypukłościami o charakterze brodawek, dzięki którym gatunek ten otrzymał nazwę brzozy brodawkowatej. Pączki osiągają długość około 4 mm, są lekko zaostrzone , błyszcząco zielone lub brunatnawe. Liście są okrągławo-owalne bądź trójkątne w zarysie, czasami także rombowate i osiągają od 2 do 6 cm długości. Są długoogonkowe z nasadą szerokoklinowatą, blaszka liściową obustronnie naga, a jej brzeg podwójnie piłkowany. Brzoza brodawkowata jest gatunkiem jednopiennym: kotki męskie początkowo maja barwę brunatną, natomiast później przybierają kolor jasnożółty, długości od 3 do 6 cm: kotki żeńskie z początku mają barwę zielonkawą, w stanie dojrzałym staja się natomiast jasno- bądź średniobrunatne.  Gatunek kwitnie od marca do maja. Ma małe wymaganie w stosunku co do gleby, znakomicie znosi zanieczyszczenia powietrza oraz jest całkowicie odporna na mrozy. Dlatego też stanowi gatunek pionierski, z łatwością rozsiewany przez wiatry.


Surowcem zielarskimliście, które zawierają saponiny, flawonoidy, kwasy organiczne, żywice, garbniki katechinowe, sole mineralne, olejek eteryczny i związki trójterpenowe.

Surowcem zielarskim może także być kora brzozowa będąca źródłem betuliny (organiczny związek chemiczny z grupy trójterpenów) stosowanej w leczeniu trądziku.

Liście brzozy działają moczopędnie, odtruwająco i wzmacniająco, regulują procesy trawienne, przeciwdziałają zapaleniom, zapobiegają reumatyzmowi. Surowiec jest stosowany przy kamicy nerkowej, przy obrzękach na tle krążeniowym, jako środek na porost włosów,  w przewlekłych chorobach dróg moczowych, niewydolności nerek, przy gośćcu i przy łuszczycy.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Liść pokrzywy ma właściwości przeciwkrwotoczne, działa przeciwbiegunkowo i moczopędnie.


Pokrzywa roślina należąca do rodziny pokrzywowatych, osiąga 30-150 cm wysokości, a jej bliskimi krewniakami są konopie oraz chmiel. Łodyga jest wzniesiona, sztywna, słabo rozgałęziona,  pokryta gęściej lub rzadziej szczeciniastymi, wydzielniczymi włoskami parzącymi. Liście wyrastają parami naprzeciw siebie, umieszczone na długich ogonkach,  z brzegu są grubo piłkowane, owalne. Górna strona liścia pokryta jest zwykle rzadkimi włoskami parzącymi, od spodu są one liczne. Ulistnienie jest nakrzyżległe. Kwiaty zebrane są luźne lub gęste groniaste kwiatostany, zielone, z czterodzielnym okwiatem. Roślina jest przeważnie dwupienna, kwiaty żeńskie po zapyleniu są zwieszone. Pokrzywa kwitnie między czerwcem a październikiem. Owocem są jednonasienne, jajowate lub wąskoeliptyczne i lekko ścieśnione orzeszki.

Surowcem zielarskim są liście, w których obecne są znaczne ilości chlorofili, dużo jest także B-karotenu, ksantofili,  witaminy C,  poza tym garbniki oraz sole mineralne, w tym szczególnie dużo potasu,  wapnia,  żelaza, fosforu. Bicie parzącą pokrzywą stosowane było jako ludowy środek przeciw reumatyzmowi i artretyzmowi.

Liść pokrzywy ma właściwości przeciwkrwotoczne, działa przeciwbiegunkowo i moczopędnie. Obniża również poziom cukru we krwi, oczyszcza i odkwasza organizm, poprawia pracę trzustki, wspomaga leczenie dolegliwości reumatoidalnych, a u karmiących matek działa mlekopędnie. Zewnętrznie wykorzystywana jest do płukania jamy ustnej i okładów.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Ma właściwości przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. a także przeciwbiegunkowe i przeciwkrwotoczne.


Orzech włoski jest drzewem liściastym z rodziny orzechowatych, osiąga 25-35 m wysokości. Ma gładka korę i pierzastozłożone, naprzeciwległe liście,  jeśli rośnie bez konkurujących w sąsiedztwie innych drzew, to pień ma z reguły krótki i szeroko rozbudowaną koronę. Kwiaty męskie w postaci zwisających kotków, żeńskie zgrupowane są na jednorocznych krótkopędach. Kwitnie na przełomie kwietnia i maja, wraz z rozwojem liści. Owocem jest kulisty lub lekko owalny pestkowiec. Orzech włoski jest drzewem szybko rosnącym i wymaga ciepłych stanowisk i raczej żyznej gleby.


Surowiec zielarski stanowią: liście, łupiny, kora, owoc.

Liście i zielone łupiny zawierają duże ilości witamin oraz różnorodnych garbników. Mają właściwości przeciwbakteryjne i przeciwzapalne a także przeciwbiegunkowe i przeciwkrwotoczne. Ich bakteriobójcze działanie wykorzystywane jest w wspomaganiu leczenia groźnych i uciążliwych chorób przewodu pokarmowego, m.in. gronkowców, paciorkowców i pałeczek duru brzusznego.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Korzeń łopianu stosowany jest w medycynie ludowej przede wszystkim ze względu na swoję właściwości odkażające: przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze.


Łopian to popularna na większości kontynentów roślina zielna, osiągająca nawet do 2 metrów wzrostu. Posiada grubą, mocną łodygę i duże liście o kształcie podobnym do serca.

Surowcem zielarskim łopianu jest jego korzeń, bogaty w:

- cukry

- białka

- fitosterole

- saponiny

- glikozydy

- olejki eteryczne

- witaminę C

- liczne minerały.

Korzeń łopianu stosowany jest w medycynie ludowej przede wszystkim ze względu na swoję właściwości odkażające: przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze.

Stosowac go można zarówno zewnętrznie ( na skórę, rany, otarcia, trądzik, egzema, łupież świąd) jak i wewnętrznie w przypadku:

- zaburzeń pracy układu pokarmowego

- nadkwasoty

- obniżonego metabolizmu

- zapalenia pęcherzyka żółciowego

- zaburzeniach pracy wątroby.

Wysoka zawartość witaminy C poprawia funkcjonowanie naszego układu odpornościowego - pobudza białe krwinki do walki z patogenami, poprawia ich wydajność. Uszczelnia i poprawia spręzystośc naczyń krwionośnych. Ponadto, bierze udział w produkcji kolagenu - jest niezbędna do jego przemian, a zatem - opóźnia procesy starzenia się i powstawania zmarszczek.

Arcydzięgiel pobudza czynności wydzielnicze, działa rozkurczowo, wiatropędnie, zwiększa wydzielanie soków trawiennych, a także śliny i moczu. Ponadto działa również wykrztuśnie, co jest pomocne przy przeziębieniu i grypie z objawem kaszlu.


Dzięgiel Litwor ( Angelica archangelica L.) jest rośliną dwuletnią i jest  gatunkiem z rodziny selerowatych (Apiaceae).  W pierwszym roku tworzy rozetę liści, a drugim łodygę, która jest Gruba, naga, bruzdowana, nieowłosiona, rozgałęziona, pusta w środku w międzywęźlach i dorasta do 2 m wysokości. Liście są duże, pierzastodzielne, osadzone na długich ogonkach. Kwitnie pod koniec lata i obumiera po wydaniu nasion, a jego kwiaty są Drobne, zebrane w duże, kuliste baldachy złożone, zielonkawo-żółte  i zielonkawo-białe. Owocem arcydzięgla są duże rozłupki, które składają się z 2 płaskich, jasnobrązowych niełupek. Kłącze jest krótkie pofałdowane i brunatne. Wyrastają z niego cienkie, podłużnie bruzdowane korzenie. Kłącze i korzenie w środku są gąbczaste i białe.   

Surowcem roślinnym jest korzeń zawierający olejek lotny, w którego skład wchodzą:

- terpeny,

- związki kumarynowe,

- flawonoidy,

- garbniki,

- kwasy organiczne.

Działanie i zastosowanie:

Arcydzięgiel pobudza czynności wydzielnicze, działa rozkurczowo, wiatropędnie,  zwiększa wydzielanie soków trawiennych, a także śliny i moczu.

Działa wykrztuśnie, dzięki czemu ma zastosowanie w przeziębieniu, kaszlu czy zaflegmieniu płuc.

Przez działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie poprawia trawienie oraz reguluje pracę układu pokarmowego (przeciwdziała zaparciom i biegunkom).

Wspomaga pracę wątroby oraz woreczka żółciowego, jest szczególnie skuteczny w zwalczaniu niestrawności i zaniku apetytu na tle nerwowym.

Stosowany jest również zewnętrznie na owrzodzenia, rany i oparzenia, dzięki właściwościom bakterio- i grzybobójczym. Olejek jest wykorzystywany do nacierania przy nerwobólach i bólach mięśni i reumatycznych.

Działa uspokajająco, łagodzi nadmierną bezsenność i pobudliwość.

Wzmacnia naczynia krwionośne oraz serce.

Reguluje krwawienia miesiączkowe.

Pomimo tego, iż  w zielarstwie zasadniczym surowcem jest korzeń, to pozostałe części rośliny mają również swoje zastosowanie np. ogonki liściowe smażone w cukrze stosowane są jako ozdoba do tortów i ciast, jednak najbardziej znanym wyrobem jest likier – litworówka.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Napar z kłącza tataraku  reguluje pracę układu pokarmowego, w przypadku zaburzeń trawienia czy w problemach z zaparciami, a także zwiększa apetyt. Ponadto działa kojąco w stanach zmożonego napięcia nerwowego


Tatarak zwyczajny to bylina z rodziny tatarakowatych, osiągająca 60-120 cm wysokości. Łodyga jest nierozgałęziona, u podstawy czerwonawopurpurowa. Roślina ma  czołgające się, delikatnie obłe kłącze, o aromatycznym zapachu. Liście są  lekko faliste, jasnozielone, mieczowate i na końcu zaostrzone. Zebrane są w pęczki i osadzone skrętolegle. Kwiaty są małe, żółtoseledynowe i zebrane w kolbowaty kwiatostan. Kwitnienie ma miejsce w czerwcu i lipcu. Owocem jest czerwona jagoda. Ze względu na brak  zapylaczy w Europie, u nas tatarak rozmnaża się tylko wegetatywnie.

Surowcem zielarskim jest kłącze, które zawiera olejek eteryczny (a w tym: azaron igeraniol), ponadto gorycze i garbniki.

Surowiec wykazuje działanie napotne i rozgrzewające, wykrztuśne, ściągające, łagodnie uspokajające, pobudzające wydzielanie soku żołądkowego, rozkurczowe, przeciwzapalne, przeciwbólowe, przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze, moczopędne i żółciopędne.

Wykorzystywany jest w dolegliwościach układu pokarmowego (kolki, wzdęcia, nieżyt żołądka i jelit, niestrawność, biegunki, zaparcia), pobudza łaknienie oraz wspomaga leczenie zapalenia dróg żółciowych i pęcherzyka żółciowego, kamicy żółciowej oraz choroby wrzodowej.

Również jest używany pomocniczo w stanach zapalnych dróg moczowych i kamicy moczowej. Ponadto przy przeziębieniach i kaszlu jako środek rozgrzewający i wykrztuśny.

Dodatkowo łagodnie uspokaja i ułatwia zasypianie.

Zewnętrznie stosowany jest w stanach zapalnych gardła i jamy ustnej, a wcierany w skórę głowy i włosy wzmacnia pasma oraz wspomagają leczenie łupieżu, jako dodatek do kąpieli uspokaja i rozgrzewa.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Korzeń ma zastosowanie wspomagające przy zaburzeniach neurowegetatywnych, jako łagodny środek uspokajający oraz ułatwiający zasypianie.


Kozłek, waleriana, biedrzan, kocia trawa jest byliną osiągająca wysokość 70-150 cm. W pierwszym roku życia roślina wytwarza przyziemna rozetę ogonkowych liści. W drugim wytwarza masywną łodygę, która jest wyprostowana i delikatnie żeberkowana. Łodyga Wewnątrz dęta, walcowata, na dole owłosiona, górą naga. Liście górne (łodygowe) osadzone są na łodydze naprzeciwlegle, dolne ogonkowe. Wszystkie są nieparzysto-pierzastosieczne na spodniej stronie z reguły owłosione długimi włoskami. Kwiaty  są drobne i zebrane  w baldachokształtne kwiatostany szczytowe, pojawiają się od lipca do sierpnia, o zmiennym kolorze, od białego przez róż do lila. Pod ziemią posiada krótkie kłącze, które z reguły nie wytwarza rozłogów. Owocem jest podłużnie jajowaty orzeszek, który przybiera barwę od beżowego do brunatnego.

Zastosowanie w lecznictwie ma przede wszystkim korzeń, który gromadzi się jesienią. Należy pamiętać, że wzmaga działanie środków nasennych, trzeba zatem unikać stosowania równocześnie z podobnym typem leków.

Surowiec zawiera liczne biologicznie czynne substancje: estry kwasu izowalerianowego, kwas walerenowy, waleranon, walerenal i inne. Korzeń ma zastosowanie wspomagające przy zaburzeniach neurowegetatywnych, jako łagodny środek uspokajający oraz ułatwiający zasypianie. Ponadto wzmacnia serce i obniża wysokie ciśnienie. Zewnętrznie można go stosować przy gojeniu ran i wrzodów oraz usuwaniu drzazg.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Surowiec wykazuje działanie ściągające, przeciwbólowe, przeciwzapalne, regenerujące system nerwowy, wzmacniające, żółciopędne, żółciotwórcze, dezynfekujące i pobudzające trawienie.


Dziurawiec zwyczajny to bylina z rodziny dziurawcowatych, osiągająca 30-80 (100) cm wysokości. Łodyga jest sztywna, wzniesiona,  rozgałęziona w górnej części, u dołu drewniejąca. Liście są siedzące, nagie, eliptyczne do równowąskich i zaostrzone, osadzone naprzeciwlegle. Oglądane pod światło uwidaczniają drobne kropki (zbiorniczki olejków eterycznych). Kwiaty są żółte, zebrane w gęste baldachogrono, które jest osadzone w kątach naprzeciwległych przysadek ( liść, z kąta którego wyrasta kwiat). Kwitnienie ma miejsce od czerwca do sierpnia (września). Owocem jest wielonasienna torebka.
Surowiec musi być stosowany ostrożnie, gdyż zwiększa wrażliwość skóry na promienie słoneczne.

Surowcem zielarskim jest ziele, które zawiera  hyperycynę, pseudohypericynę, flawonoidy (rutyna, kwercetyna), hiperozyd, bakteriobójcze garbniki, witaminy A i C oraz olejek eteryczny.

Surowiec wykazuje działanie ściągające, przeciwbólowe, przeciwzapalne, regenerujące system nerwowy, wzmacniające, żółciopędne, żółciotwórcze, dezynfekujące i pobudzające trawienie. Ponadto zmniejsza objawy łagodnej formy depresji oraz pomaga przy lekkiej bezsenności, a także przy migrenie. Stosowany wewnętrznie poprawia nastrój, wzmacnia układ nerwowy, likwiduje nerwobóle, jest pomocny w menopauzie i niestrawności. Zewnętrznie używany jest miejscowo na oparzenia, stany zapalne, na rany i do płukania gardła.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Jest to środek łagodnie przeczyszczający, żółciopędny oraz oczyszcza krew w naczyniach krwionośnych ze szkodliwych toksyn.


   Kora kruszyny zawiera glikozydy antrachinowe, garbniki, flawonoidy i saponiny, dzięki czemu korzystnie wpływa na układ pokarmowy, moczowy oraz krwionośny. Jest to środek łagodnie przeczyszczający, żółciopędny oraz oczyszcza krew w naczyniach krwionośnych ze szkodliwych toksyn.

   Kruszyna, roślina ta należy do rodziny szakłakowatych i przyjmuję formę krzewu osiągając do 5 m wysokości, niekiedy wyrasta w niewielkie drzewko. Liście ogonkowe, mają kształt odwrotnie jajowaty lub szerokoeliptyczny prostych krawędziach. Blaszka liściowa jest całobrzega, tępa lub zaostrzona , a ulistnienie jest skrętoległe. Kwiaty są drobne, pojedyncze lub wyrastają po kilka w katach liści i spotkać je można od maja do czerwca. Owocem kruszyny jest pestkowiec, który w miarę upływu czasu zmienia barwę od zielonego, przez czerwony, do czarnego.

Surowcem roślinnym jest kora, która zwykle zdziera się z drzewa wiosną.

Z kory można również uzyskać dość trwały barwnik koloru żółtobrunatnego i ciemnobrązowego, a jej drewno to materiał na węgiel rysunkowy.

Kruszyna pospolita podlega częściowej ochronie.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Dane do przelewu:

EKAA Sp. z o.o.
Leszczyńska 53
60-115 Poznań

mBank: 78 1140 2004 0000 3102 7615 4806




» przeczytaj wszystkie opinie
Accept

Nasza strona zbiera pliki cookies. Jeśli tego nie akceptujesz zmień ustawienia w swojej przeglądarce.