Wole zwykłe ( mieszanka ziołowa 450g ) - receptura wg Klimuszko

Mieszanka ziołowa stosowana przy Wolach zwykłych. Receptura wg książki "Wróćmy do ziół" Ojca Klimuszko


  1. Ten produkt nie jest obecnie dostępny.

3,17 zł

-2%

3,23 zł



  1. Ten produkt nie jest obecnie dostępny.

32,91 zł

-2%

33,58 zł

Jeden z produktów nie jest już dostępny. Nie można kupić tego pakietu

Opis pakietu

Skład mieszanki
1Kora dębu50g
2Korzeń kozłka50g
3Korzeń lukrecji50g
4Liść orzecha włoskiego50g
5Liść pokrzywy50g
6Owoc jarzębiny50g
7Owoc róży50g
8Porost islandzki50g
9Ziele rdestu ptasiego50g

Zawartość pakietu

Surowiec wykazuje działanie moczopędne ( zwiększa wydalanie moczu w kamicy nerkowej), żółciopędne, przeciwkrwotoczne i ściągające.


Rdest ptasi to roślina jednoroczna lub dwuletnia należąca do rodziny rdestowatych. Łodyga jest rozgałęziona, pełzająca (rzadziej wznosząca się), osiąga 10-50 cm długości. Młode pędy boczne wyraźnie się wznoszą. Liście są owalne, eliptyczne lub równowąskie, drobne, przytwierdzone krótkimi ogonkami, z pochwą obejmującą łodygę. Kwiaty są białozielone, seledynowe lub czerwonawozielone, niepozorne i wyrastają w kątach liści. Kwitnienie ma miejsce od czerwca do października. Owocem jest trójkanciasty orzeszek.

Surowcem zielarskim jest ziele, które zawiera  flawonoidy, krzemionkę rozpuszczalną,  garbniki, kwasy polifenolowe, cukry i sole mineralne.

Surowiec wykazuje działanie moczopędne ( zwiększa wydalanie moczu w kamicy nerkowej), żółciopędne, przeciwkrwotoczne i ściągające. Wykorzystywany jest także wewnętrznie przy schorzeniach płucnych, a zewnętrznie przy krwawiących, źle gojących się ranach.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Ponadto witamina C jest poocna w utrzymaniu odpowiedniego poziomu odpornosci naszego organizmu.


Owoc dzikiej róży to naturalne i bogate źródło witaminy C - już 3 owoce wystarczą na pokrycie dziennego zapotrzebowania organizmu na kwas askorbinowy.

Witamina C jest niezbędna do przemian tkanki łącznej, a dokładniej kolagenu. W związku z tym wpływa dobroczynnie na stan:

- kości

- stawów

- dziąseł

- skóry.

Ponadto witamina C jest poocna w utrzymaniu odpowiedniego poziomu odpornosci naszego organizu.

Wspomaga pozbywac się z naszego oranizmu patogennych drobnoustrojow poprzez uszkaszanie ich struktur komórkowych. Łagodzi też skutki walki z patogenami podczas reakcji odpornościowych.

Kwas askorbinowy jest silnym antyoksydantem - pomaga nam w walce z wolnymi rodnikami. Te reaktywne formy tlenu powstaja pdczas standardowych przeian komórkowych oraz w wyniku oddziaływania środowiska.

                                  

Ich zwiększone powstawanie powodują między innymi:

- palenie papierosów

- picie alkoholu

- spozywanie lekow

- przebywanie w zanieczyszczonym środowisku

- ekspozycja na promieniowanie UV.

Sposób użycia:

1 łyżeczkę owoców zalać wrzącą wodą. Pozostawić n ok.a 10 minut pod przykryciem do zaparzenia.

Owoc jarzębiny to naturalne wsparcie organizmu w okresie przeziębienia, dolegliwościach układu pokarmowego oraz źródło witamin dla pięknej i gładkiej cery.


Jarząb pospolity (Sorbus acuparia) to drzewo lub krzew z rodziny różowatych (Rosaceae), dorastające do 15 m wysokości. Kora jest gładka i jasna, młode pędy są owłosione, a następnie nagie. Liście są nieparzysto-pierzaste, złożone z pojedynczo piłkowanych listków. Kwiaty są białe zebrane w gęste, owłosione podbaldachy. Kwitnienie ma miejsce od maja do czerwca. Owoce są pozorne, kuliste, pomarańczowe, czerwone.

Działanie i zastosowanie owoców jarzębiny 

Owoce jarzębiny stanowią źródło bioflawonoidów, czyli witaminy P (nie mylić z PP), które uszczelniają i wzmacniają śródbłonki naczyń krwionośnych i wzmagają oraz przedłużają aktywność witaminy C.

Napar i odwar z owoców korzystnie działa na skórę. Można je użyć do pielęgnowania skóry suchej, szybko wysychającej, zmęczonej i z plamami. Sorbitol zawarty w owocach podniesie wilgotność skóry. Witaminy, cukry, aminokwasy, sole mineralne odżywią komórki skóry. Flawonoidy, kwasy działają antyseptycznie i zakwaszająco oraz przeciwzapalnie. Pielęgnowanie skóry odwarem i naparem z owoców podnosi jej nawodnienie, elastyczność i sprężystość. Jarząb wybiela skórę, zmniejsza “worki i cienie pod oczami”.

Odwar z owoców jarzębiny hamuje rozwój bakterii i grzybów w jelitach i na skórze (duże dawki, ok. 400 ml doustnie). Rozluźnia kał, a w dużych dawkach działa przeczyszczająco.

Wzmaga diurezę i wydalanie metabolitów azotowych. Należy do środków czyszczących krew. Wzmaga wydzielanie żółci. Wzmaga perystaltykę jelit i wydzielanie soków trawiennych. Odwar może być przyjmowany w okresie zimowym jako źródło łatwo przyswajalnych soli mineralnych i witamin.

Korzystnie działa w reumatyzmie, dnie moczanowej, przy kamicy moczowej, chorobach skórnych, otyłości, cukrzycy i miażdżycy. Owoc jarzębiny w mieszankach – warto podawać w przebiegu infekcji układu moczowego i przy obrzękach.

 Ponadto ma właściwości wzmacniające,  przeciwzapalne na błony śluzowe jelit i żołądka. Wykorzystywany jest pomocniczo przy kamicy nerkowej i żółciowej oraz przy przewlekłych zaburzeniach trawiennych. 

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Ciekawostka

Maseczka z rozdrobnionych owoców jarzębiny w połączeniu z pyłkiem kwiatowym daje efekt naturalnego botoksu.

Kora dębu wykazuje właściwości ściągające, przeciwzapalne i przeciw krwotokom, dzięki zawartości garbników.


Dąb jest drzewem z rodziny bukowatych, osiągającym wysokość 20-35 m, o nieregularnej koronie. Kora jest gruba, głęboko i szeroko spękana. Liście u nasady są uszkowate, w zarysie odwrotnie jajowate, o nierównych, wgłębiających się w brzeg falach. Obie połowy blaszki są względem siebie niesymetryczne. Dąb kwitnie w maju, natomiast jego owocem jest orzech, potocznie nazywany żołędziem, pojawia się jesienią.

Surowcem leczniczym jest kora dębowa, która pozyskuje się z młodych gałązek po ich zerwaniu lub gromadzi się podczas łuszczenia z pnia.

Kora dębu wykazuje właściwości ściągające, przeciwzapalne i przeciw krwotokom, dzięki zawartości garbników. Stosuje się ją również do płukania jamy ustnej w przypadku pleśniawek, zapalenia dziąseł, anginy. Ponadto w postaci wlewów w przypadku biegunek, hemoroidów, krwotoków macicznych oraz do przemywania ran

Odwarami z liści dębowych farbowano niegdyś wełnę, ponieważ nadają tkaninom kolor żółty, zielony,  brunatny lub nawet czarny, w zależności od użytej ilości.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.



Liść pokrzywy ma właściwości przeciwkrwotoczne, działa przeciwbiegunkowo i moczopędnie.


Pokrzywa roślina należąca do rodziny pokrzywowatych, osiąga 30-150 cm wysokości, a jej bliskimi krewniakami są konopie oraz chmiel. Łodyga jest wzniesiona, sztywna, słabo rozgałęziona,  pokryta gęściej lub rzadziej szczeciniastymi, wydzielniczymi włoskami parzącymi. Liście wyrastają parami naprzeciw siebie, umieszczone na długich ogonkach,  z brzegu są grubo piłkowane, owalne. Górna strona liścia pokryta jest zwykle rzadkimi włoskami parzącymi, od spodu są one liczne. Ulistnienie jest nakrzyżległe. Kwiaty zebrane są luźne lub gęste groniaste kwiatostany, zielone, z czterodzielnym okwiatem. Roślina jest przeważnie dwupienna, kwiaty żeńskie po zapyleniu są zwieszone. Pokrzywa kwitnie między czerwcem a październikiem. Owocem są jednonasienne, jajowate lub wąskoeliptyczne i lekko ścieśnione orzeszki.

Surowcem zielarskim są liście, w których obecne są znaczne ilości chlorofili, dużo jest także B-karotenu, ksantofili,  witaminy C,  poza tym garbniki oraz sole mineralne, w tym szczególnie dużo potasu,  wapnia,  żelaza, fosforu. Bicie parzącą pokrzywą stosowane było jako ludowy środek przeciw reumatyzmowi i artretyzmowi.

Liść pokrzywy ma właściwości przeciwkrwotoczne, działa przeciwbiegunkowo i moczopędnie. Obniża również poziom cukru we krwi, oczyszcza i odkwasza organizm, poprawia pracę trzustki, wspomaga leczenie dolegliwości reumatoidalnych, a u karmiących matek działa mlekopędnie. Zewnętrznie wykorzystywana jest do płukania jamy ustnej i okładów.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Ma właściwości przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. a także przeciwbiegunkowe i przeciwkrwotoczne.


Orzech włoski jest drzewem liściastym z rodziny orzechowatych, osiąga 25-35 m wysokości. Ma gładka korę i pierzastozłożone, naprzeciwległe liście,  jeśli rośnie bez konkurujących w sąsiedztwie innych drzew, to pień ma z reguły krótki i szeroko rozbudowaną koronę. Kwiaty męskie w postaci zwisających kotków, żeńskie zgrupowane są na jednorocznych krótkopędach. Kwitnie na przełomie kwietnia i maja, wraz z rozwojem liści. Owocem jest kulisty lub lekko owalny pestkowiec. Orzech włoski jest drzewem szybko rosnącym i wymaga ciepłych stanowisk i raczej żyznej gleby.


Surowiec zielarski stanowią: liście, łupiny, kora, owoc.

Liście i zielone łupiny zawierają duże ilości witamin oraz różnorodnych garbników. Mają właściwości przeciwbakteryjne i przeciwzapalne a także przeciwbiegunkowe i przeciwkrwotoczne. Ich bakteriobójcze działanie wykorzystywane jest w wspomaganiu leczenia groźnych i uciążliwych chorób przewodu pokarmowego, m.in. gronkowców, paciorkowców i pałeczek duru brzusznego.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Korzeń ma zastosowanie wspomagające przy zaburzeniach neurowegetatywnych, jako łagodny środek uspokajający oraz ułatwiający zasypianie.


Kozłek, waleriana, biedrzan, kocia trawa jest byliną osiągająca wysokość 70-150 cm. W pierwszym roku życia roślina wytwarza przyziemna rozetę ogonkowych liści. W drugim wytwarza masywną łodygę, która jest wyprostowana i delikatnie żeberkowana. Łodyga Wewnątrz dęta, walcowata, na dole owłosiona, górą naga. Liście górne (łodygowe) osadzone są na łodydze naprzeciwlegle, dolne ogonkowe. Wszystkie są nieparzysto-pierzastosieczne na spodniej stronie z reguły owłosione długimi włoskami. Kwiaty  są drobne i zebrane  w baldachokształtne kwiatostany szczytowe, pojawiają się od lipca do sierpnia, o zmiennym kolorze, od białego przez róż do lila. Pod ziemią posiada krótkie kłącze, które z reguły nie wytwarza rozłogów. Owocem jest podłużnie jajowaty orzeszek, który przybiera barwę od beżowego do brunatnego.

Zastosowanie w lecznictwie ma przede wszystkim korzeń, który gromadzi się jesienią. Należy pamiętać, że wzmaga działanie środków nasennych, trzeba zatem unikać stosowania równocześnie z podobnym typem leków.

Surowiec zawiera liczne biologicznie czynne substancje: estry kwasu izowalerianowego, kwas walerenowy, waleranon, walerenal i inne. Korzeń ma zastosowanie wspomagające przy zaburzeniach neurowegetatywnych, jako łagodny środek uspokajający oraz ułatwiający zasypianie. Ponadto wzmacnia serce i obniża wysokie ciśnienie. Zewnętrznie można go stosować przy gojeniu ran i wrzodów oraz usuwaniu drzazg.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Lukrecja posiada działanie immunostymulujące, wykrztuśne, antyzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, moczopędne, i łagodzące


Lukrecja jest jedną z najstarszych roślin znanych człowiekowi i stosowanych w lecznictwie, a kwas glicyryzynowy, który zawiera jest aż 50 razy słodszy od cukru (sacharozy). Liczne odgałęzienia ułożone są na przemian wzdłuż głównej osi. Liście składają się z kilku lub kilkunasty mniejszych, ciemnozielonych listków,  liczba ich jest nieparzysta, a brzeg blaszki z reguły prosty. Kwiatostan ma formę grona, które jest luźne i wydłużone. Lukrecja kwitnie od maja do początku lipca. Surowcem leczniczym jest korzeń, który zbierany jest jesienią.

Glicyryzyna, jest jednym ze składników aktywnych rośliny, posiada silne własności wiązania wody w skórze. Ponadto lukrecja posiada działanie immunostymulujące, wykrztuśne, antyzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, moczopędne, i łagodzące. Zalecana również w stanach zapalnych przewodu pokarmowego, jako środek pomocny  w leczeniu wrzodów.


Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Surowiec wykazuje działanie powlekające, przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwgruźlicze, przeciwkaszlowe, wykrztuśne, antynowotworowe, przeciwpotne, uspokajające, wzmacniające, przeciwwymiotne i odtruwające.


Porost islandzki, płucnica islandzka należy do plechowców (roślin niższych), których ciało nie jest zróżnicowane na wyspecjalizowane organy. Plecha składa się z dwóch organizmów: glonu i grzyba, ma brunatną lub brunatnozieloną barwę, jest silnie rozgałęzioną, spłaszczoną, dwudzielnie powcinana,  liściokształtna. Krawędzią jest nieregularnie ząbkowaną, o brzegach podwiniętych do wewnątrz. Centralna część plechy przytwierdza się do podłoża specjalnymi nitkami grzyba - chwytnikami , które występują na dolnej powierzchni plechy. Cała poplamiona jest na czerwonawo i biało. W Polsce porost islandzki jest pod częściową ochroną gatunkową.c

Surowiec wykazuje działanie powlekające, przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwgruźlicze, przeciwkaszlowe, wykrztuśne, antynowotworowe, przeciwpotne, uspokajające, wzmacniające, przeciwwymiotne i odtruwające. Ponadto reguluje wypróżnienia i przemianę materii, zwiększa wydzielanie soku żołądkowego (w małych dawkach, natomiast w dużych powstrzymuje), trzustkowego i jelitowego oraz hamuje oddziaływanie kwasu solnego na śluzówkę żołądka. Wykorzystywany jest w stanach zapalnych i nieżycie przewodu pokarmowego, w chorobie wrzodowej, w stanach zapalnych i infekcjach układu oddechowego, stany zapalne skóry, oczu i odbytu.


Surowcem zielarskim jest cała plecha, która zawiera:

- kwasem cetrarowy,

- kwas licheno-stearowy,

- kwas fumarowy,

- kwas szczawiowy i winowy,

- polisacharydy,

- hemicelulozy,

- kwas krzemowy,

- kwasy lichenowe,

- śluzy,

- barwniki,

- sole mineralne,

- licheniny,

- izolicheniny.


Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Dane do przelewu:

EKAA Sp. z o.o.
Leszczyńska 53
60-115 Poznań

mBank: 78 1140 2004 0000 3102 7615 4806




» przeczytaj wszystkie opinie
Accept

Nasza strona zbiera pliki cookies. Jeśli tego nie akceptujesz zmień ustawienia w swojej przeglądarce.