Zaburzenia przemiany materii A (mieszanka ziołowa 500g) - receptura wg Klimuszko

Mieszanka ziołowa stosowana przy zaburzeniach przemiany materii A.Receptura wg książki "Wróćmy do ziół" Ojca Klimuszko

34,46 zł

-2%

35,16 zł

Jeden z produktów nie jest już dostępny. Nie można kupić tego pakietu

Opis pakietu

Skład mieszanki
1Kłącze perzu50g
2Kłącze tataraku50g
3Kora kruszyny50g
4Kora wierzby50g
5Korzeń cykorii50g
6Liść brzozy50g
7Liść pokrzywy50g
8Ziele dziurawca50g
9Ziele fiołka trójbarwnego50g
10Ziele tymianku50g

Zawartość pakietu

Liście brzozy działają moczopędnie, odtruwająco i wzmacniająco, regulują procesy trawienne, przeciwdziałają zapaleniom, zapobiegają reumatyzmowi.


Brzoza jest drzewem należącym do rodziny brzozowatych, osiągającym średnio od 20 do 25 m wysokości. Jest jednym z najładniejszych polskich drzew, swój urok zawdzięcza charakterystycznemu  pokrojowi dzięki zwisającym z konarów długim i cienkim gałązkom oraz łuszczącej się okrężnie, białej i cienkiej korze, u nasady starych pni kora jest czarna, gruba i spękana. Na gałęziach młodszych kora zwykle jest różowo-biała, a nawet ciemnoczerwono-brunatnawa i błyszcząca na drobnych gałązkach.  Początkowo korona jest spiczasto-stożkowata oraz wąska, później nieregularna i okrągławo sklepiona.  Zwykle pień jest prosty bądź skrzywiony, niekiedy bywa również jednostronnie pochylony. Konary dolne są wyraźnie odstające oraz stosunkowo krótkie, natomiast w górnej i środkowej strefie korony stromo wzniesione. Pędy są nieowłosione i szorstkie, pokryte małymi wypukłościami o charakterze brodawek, dzięki którym gatunek ten otrzymał nazwę brzozy brodawkowatej. Pączki osiągają długość około 4 mm, są lekko zaostrzone , błyszcząco zielone lub brunatnawe. Liście są okrągławo-owalne bądź trójkątne w zarysie, czasami także rombowate i osiągają od 2 do 6 cm długości. Są długoogonkowe z nasadą szerokoklinowatą, blaszka liściową obustronnie naga, a jej brzeg podwójnie piłkowany. Brzoza brodawkowata jest gatunkiem jednopiennym: kotki męskie początkowo maja barwę brunatną, natomiast później przybierają kolor jasnożółty, długości od 3 do 6 cm: kotki żeńskie z początku mają barwę zielonkawą, w stanie dojrzałym staja się natomiast jasno- bądź średniobrunatne.  Gatunek kwitnie od marca do maja. Ma małe wymaganie w stosunku co do gleby, znakomicie znosi zanieczyszczenia powietrza oraz jest całkowicie odporna na mrozy. Dlatego też stanowi gatunek pionierski, z łatwością rozsiewany przez wiatry.


Surowcem zielarskimliście, które zawierają saponiny, flawonoidy, kwasy organiczne, żywice, garbniki katechinowe, sole mineralne, olejek eteryczny i związki trójterpenowe.

Surowcem zielarskim może także być kora brzozowa będąca źródłem betuliny (organiczny związek chemiczny z grupy trójterpenów) stosowanej w leczeniu trądziku.

Liście brzozy działają moczopędnie, odtruwająco i wzmacniająco, regulują procesy trawienne, przeciwdziałają zapaleniom, zapobiegają reumatyzmowi. Surowiec jest stosowany przy kamicy nerkowej, przy obrzękach na tle krążeniowym, jako środek na porost włosów,  w przewlekłych chorobach dróg moczowych, niewydolności nerek, przy gośćcu i przy łuszczycy.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Liść pokrzywy ma właściwości przeciwkrwotoczne, działa przeciwbiegunkowo i moczopędnie.


Pokrzywa roślina należąca do rodziny pokrzywowatych, osiąga 30-150 cm wysokości, a jej bliskimi krewniakami są konopie oraz chmiel. Łodyga jest wzniesiona, sztywna, słabo rozgałęziona,  pokryta gęściej lub rzadziej szczeciniastymi, wydzielniczymi włoskami parzącymi. Liście wyrastają parami naprzeciw siebie, umieszczone na długich ogonkach,  z brzegu są grubo piłkowane, owalne. Górna strona liścia pokryta jest zwykle rzadkimi włoskami parzącymi, od spodu są one liczne. Ulistnienie jest nakrzyżległe. Kwiaty zebrane są luźne lub gęste groniaste kwiatostany, zielone, z czterodzielnym okwiatem. Roślina jest przeważnie dwupienna, kwiaty żeńskie po zapyleniu są zwieszone. Pokrzywa kwitnie między czerwcem a październikiem. Owocem są jednonasienne, jajowate lub wąskoeliptyczne i lekko ścieśnione orzeszki.

Surowcem zielarskim są liście, w których obecne są znaczne ilości chlorofili, dużo jest także B-karotenu, ksantofili,  witaminy C,  poza tym garbniki oraz sole mineralne, w tym szczególnie dużo potasu,  wapnia,  żelaza, fosforu. Bicie parzącą pokrzywą stosowane było jako ludowy środek przeciw reumatyzmowi i artretyzmowi.

Liść pokrzywy ma właściwości przeciwkrwotoczne, działa przeciwbiegunkowo i moczopędnie. Obniża również poziom cukru we krwi, oczyszcza i odkwasza organizm, poprawia pracę trzustki, wspomaga leczenie dolegliwości reumatoidalnych, a u karmiących matek działa mlekopędnie. Zewnętrznie wykorzystywana jest do płukania jamy ustnej i okładów.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

 Ziele fiołka trójbarwnego ma działanie moczopędne i oczyszczające – przyspiesza usuwanie z organizmu szkodliwych produktów przemiany materii.


 Fiołek trójbarwny, zwany popularnie bratkiem pochodzi z obszarów Afryki i Europy. Może być hodowany w ogrodach, ale znajdziemy go tez w lasach i na górzystych terenach.

Surowcem zielarskim jest ziele w którym znajdziemy takie substancje czynne jak:

- flawonoidy

- antocyjany

- glukozydy

- karotenoidy

- śluzy

- garbniki

- minerały

- olejek eteryczny i inne.

 

Ziele fiołka trójbarwnego ma działanie moczopędne i oczyszczające – przyspiesza usuwanie z organizmu szkodliwych produktów przemiany materii.

Ponadto, ze względu na obecność rutyny, wzmacnia ściany naczyń krwionośnych, wzmaga syntezę kolagenu warunkując szczelność i elastyczność naczyń. Ponadto, wspomaga prewencję miażdżycy tętnic obniżając stężenie złego cholesterolu we krwi.

Od lat stosuje się go jako środek wykrztuśny przy różnego rodzaju schorzeniach układu oddechowego, takich jak zapalenie oskrzeli. Napary z ziela bratka można stosować w przypadku schorzeń skórnych, takich jak egzemy, trądzik czy zapalenia.

                                

Jakie jeszcze działanie ma ziele fiołka trójbarwnego?

- przeciwświądowe

- przeciwwrzodowe

- oczyszczające

- przeczyszczające

- uspokajające

- tonizujące

- przyspieszające metabolizm.

Surowiec wykazuje działanie ściągające, przeciwbólowe, przeciwzapalne, regenerujące system nerwowy, wzmacniające, żółciopędne, żółciotwórcze, dezynfekujące i pobudzające trawienie.


Dziurawiec zwyczajny to bylina z rodziny dziurawcowatych, osiągająca 30-80 (100) cm wysokości. Łodyga jest sztywna, wzniesiona,  rozgałęziona w górnej części, u dołu drewniejąca. Liście są siedzące, nagie, eliptyczne do równowąskich i zaostrzone, osadzone naprzeciwlegle. Oglądane pod światło uwidaczniają drobne kropki (zbiorniczki olejków eterycznych). Kwiaty są żółte, zebrane w gęste baldachogrono, które jest osadzone w kątach naprzeciwległych przysadek ( liść, z kąta którego wyrasta kwiat). Kwitnienie ma miejsce od czerwca do sierpnia (września). Owocem jest wielonasienna torebka.
Surowiec musi być stosowany ostrożnie, gdyż zwiększa wrażliwość skóry na promienie słoneczne.

Surowcem zielarskim jest ziele, które zawiera  hyperycynę, pseudohypericynę, flawonoidy (rutyna, kwercetyna), hiperozyd, bakteriobójcze garbniki, witaminy A i C oraz olejek eteryczny.

Surowiec wykazuje działanie ściągające, przeciwbólowe, przeciwzapalne, regenerujące system nerwowy, wzmacniające, żółciopędne, żółciotwórcze, dezynfekujące i pobudzające trawienie. Ponadto zmniejsza objawy łagodnej formy depresji oraz pomaga przy lekkiej bezsenności, a także przy migrenie. Stosowany wewnętrznie poprawia nastrój, wzmacnia układ nerwowy, likwiduje nerwobóle, jest pomocny w menopauzie i niestrawności. Zewnętrznie używany jest miejscowo na oparzenia, stany zapalne, na rany i do płukania gardła.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Napar z kłącza tataraku  reguluje pracę układu pokarmowego, w przypadku zaburzeń trawienia czy w problemach z zaparciami, a także zwiększa apetyt. Ponadto działa kojąco w stanach zmożonego napięcia nerwowego


Tatarak zwyczajny to bylina z rodziny tatarakowatych, osiągająca 60-120 cm wysokości. Łodyga jest nierozgałęziona, u podstawy czerwonawopurpurowa. Roślina ma  czołgające się, delikatnie obłe kłącze, o aromatycznym zapachu. Liście są  lekko faliste, jasnozielone, mieczowate i na końcu zaostrzone. Zebrane są w pęczki i osadzone skrętolegle. Kwiaty są małe, żółtoseledynowe i zebrane w kolbowaty kwiatostan. Kwitnienie ma miejsce w czerwcu i lipcu. Owocem jest czerwona jagoda. Ze względu na brak  zapylaczy w Europie, u nas tatarak rozmnaża się tylko wegetatywnie.

Surowcem zielarskim jest kłącze, które zawiera olejek eteryczny (a w tym: azaron igeraniol), ponadto gorycze i garbniki.

Surowiec wykazuje działanie napotne i rozgrzewające, wykrztuśne, ściągające, łagodnie uspokajające, pobudzające wydzielanie soku żołądkowego, rozkurczowe, przeciwzapalne, przeciwbólowe, przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze, moczopędne i żółciopędne.

Wykorzystywany jest w dolegliwościach układu pokarmowego (kolki, wzdęcia, nieżyt żołądka i jelit, niestrawność, biegunki, zaparcia), pobudza łaknienie oraz wspomaga leczenie zapalenia dróg żółciowych i pęcherzyka żółciowego, kamicy żółciowej oraz choroby wrzodowej.

Również jest używany pomocniczo w stanach zapalnych dróg moczowych i kamicy moczowej. Ponadto przy przeziębieniach i kaszlu jako środek rozgrzewający i wykrztuśny.

Dodatkowo łagodnie uspokaja i ułatwia zasypianie.

Zewnętrznie stosowany jest w stanach zapalnych gardła i jamy ustnej, a wcierany w skórę głowy i włosy wzmacnia pasma oraz wspomagają leczenie łupieżu, jako dodatek do kąpieli uspokaja i rozgrzewa.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Perz ma właściwości przeczyszczające, moczopędne, przeciwbakteryjne, przeciwgorączkowe, żółciopędne.


Perz, bylina należąca do rodziny wiechlinowatych, osiągająca wysokość 20–150 cm. Łodyga w formie źdźbła, które jest wzniesione lub podnoszące się, nagie i gładkie, z kolankami i międzywęźlami. Liście są żywozielone lub sinozielone, płaskie, równowąskie, osadzone na łodydze skrętolegle. Otwartymi pochwami obejmują łodygę. Blaszka liściowa jest szorstka z wierzchu. Kwiaty zebrane sa na szczycie łodygi w  spłaszczone kłosy. Każdy z nich składa się z gęstych, jajowatolancetowatych, spłaszczonych po bokach kłosków. Owocem jest żółtawy ziarniak. Kłącze jest jasne, z dużymi i licznymi rozłogami.
Surowcem zielarskim jest kłącze, które zawiera inulinę, saponiny, olejek eteryczny, kwasy organiczne, substancje gumowe, śluzy,  krzemionkę, duże ilości węglowodanów, sole mineralne i witaminę C.

Perz ma właściwości przeczyszczające, moczopędne, przeciwbakteryjne, przeciwgorączkowe, żółciopędne. Szczególne zastosowanie znajduje przy wspomaganiu leczenia chorób przemiany materii, jako zioło oczyszczające krew – przy chorobach reumatycznych, dny moczanowej,  trądziku. Wykorzystywany  jest również pomocniczo przy zwalczaniu nieżytów górnych dróg oddechowych, przy obrzękach wątroby, zmniejszonym wydzielaniu żółci, kamicy żółciowej, hemoroidach.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Jest to środek łagodnie przeczyszczający, żółciopędny oraz oczyszcza krew w naczyniach krwionośnych ze szkodliwych toksyn.


   Kora kruszyny zawiera glikozydy antrachinowe, garbniki, flawonoidy i saponiny, dzięki czemu korzystnie wpływa na układ pokarmowy, moczowy oraz krwionośny. Jest to środek łagodnie przeczyszczający, żółciopędny oraz oczyszcza krew w naczyniach krwionośnych ze szkodliwych toksyn.

   Kruszyna, roślina ta należy do rodziny szakłakowatych i przyjmuję formę krzewu osiągając do 5 m wysokości, niekiedy wyrasta w niewielkie drzewko. Liście ogonkowe, mają kształt odwrotnie jajowaty lub szerokoeliptyczny prostych krawędziach. Blaszka liściowa jest całobrzega, tępa lub zaostrzona , a ulistnienie jest skrętoległe. Kwiaty są drobne, pojedyncze lub wyrastają po kilka w katach liści i spotkać je można od maja do czerwca. Owocem kruszyny jest pestkowiec, który w miarę upływu czasu zmienia barwę od zielonego, przez czerwony, do czarnego.

Surowcem roślinnym jest kora, która zwykle zdziera się z drzewa wiosną.

Z kory można również uzyskać dość trwały barwnik koloru żółtobrunatnego i ciemnobrązowego, a jej drewno to materiał na węgiel rysunkowy.

Kruszyna pospolita podlega częściowej ochronie.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Surowiec wykazuje działanie antyseptyczne, odkażające, grzybobójcze oraz wykrztuśne.


Tymianek to krzewinka należąca do rodziny jasnotowatych, osiągająca 10-35 cm wysokości. Łodyga jest wyprostowana lub łukowato podnosząca się, silnie rozgałęzione, pokryta gęstymi włoskami i czterokanciasta w przekroju. Dolne gałązki są zdrewniałe. Liście są podwinięte z obu stron ku dołowi, całobrzegie, osadzone na krótkich ogonkach, pod spodem  białojedwabiste, rozmieszczone naprzeciwlegle. Kwiaty są jasnoróżowe lub liliowe, drobne, osadzone w nibyokółkach w kątach liści. Kwitnienie ma miejsce od maja do września (października). Owocem jest rozłupka. Korzeń jest zdrewniały i słabo rozgałęziony. Ze względu na silny aromat stosuje się tymianek także jako przyprawę. Inna nazwa to macierzanka tymianek.

Surowcem zielarskim jest ziele, które zawiera m.in.  olejek, którego głównym składnikiem jest tymol i karwol.

Surowiec wykazuje działanie antyseptyczne, odkażające, grzybobójcze oraz wykrztuśne. Stosuje  się go przy kaszlu, dolegliwościach gardła, dolegliwościach przewodu pokarmowego, biegunkach, a także do poprawiania apetytu. Ponadto może stosowany na zmęczenie, przy naciągnięciu mięśni oraz w bólach reumatycznych. Zewnętrznie stosuje się go do nacierania klatki piersiowej w infekcjach płucnych.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Stosuje się ją w leczeniu przeziębień, reumatyzmu, migrenach, bólu stawów i mięśni, a także w profilaktyce zawału serca.


Wierzba jest drzewem należącym do rodziny wierzbowatych, do których należy także topola, dorastającym do 30 m wysokości i o szerokiej koronie. Pędy wierzby są długie, elastyczne, dość gładkie, żółte lub oliwkowobrązowe. Liście mają kształt lancetowaty, są długie i wąskie, Młode są mocno owłosione, starsze tylko po spodniej stronie. Białą barwe nadaje im gęsty kutner. Wierzba kwitnie w kwietniu i maju, wraz z rozwijaniem liści. Surowcem zielarskim jest kora.

Składnikami kory są flawonoidy, garbniki, glukozydy fenolowe : salikortyna i salicyna.
Wierzba jest symbolem siły odradzającego się życia, wykazuje zdolność odtworzenia drzewa z małego pędu włożonego w wilgotną ziemię.

Salicyna w organizmie człowieka przekształca się w kwas salicylowy, który jest głównym czynnikiem działania przeciwzapalnego leków z wierzby. Dodatkowo preparaty zawierające wierzbę działają przeciwbólowo, moczopędnie, ściągająco, uspokajająco i obniżają gorączkę. Stosuje się ją przy przeziębieniach, bólach reumatycznych, migrenach, bólach stawów i mięśni, a także przy wspomaganiu i regulacji pracy serca.
Zewnętrznie znajduje zastosowanie na trudno gojące się rany, zakażenia skóry powodowane przez bakterie oraz przeciw nadmiernej potliwości nóg.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Cykoria znajduje zastosowanie w leczeniu problemów związanych z wątrobą, woreczkiem żółciowym, zaparciach, niestrawności.


Cykoria to bylina, którą możemy spotkać na obszarach Europy, Azji i Afryki. W starożytnym Egipcie i starożytnej Grecji, cykoria była używana do wytwarzania wina, nalewek i leków poprawiających prace układu pokarmowego.

Znajdowała zastosowanie w leczeniu problemów związanych z wątrobą, woreczkiem żółciowym, zaparciach, niestrawności.

Dziś, najbardziej popularnym produktem spożywczy zawierającym cykorię, jest kawa zbożowa – zastępuję kawę, jest bezkofeinowa, zawiera dużo witamin i minerałów.

Ponadto w warzywie tym znajdziemy:

- B-karoten

- błonnik

- cukry

- pektynę

- cholinę

- inulinę

- kwasy organiczne.

                           

 

Jakie właściwości lecznicze ma cykoria?

- wspomaga odtruwanie organizmu

- odżywia

- poprawia metabolizm i przemiany komórkowe

- podnosi odporność

- poprawia trawienie

- działa żółciopędnie

- obniża poziom złego cholesterol

- opóźnia procesy starzenia

- zwalcza wolne rodniki

- pomaga leczyć wzdęcia i zaparcia.

Dane do przelewu:

EKAA Sp. z o.o.
Leszczyńska 53
60-115 Poznań

mBank: 78 1140 2004 0000 3102 7615 4806




» przeczytaj wszystkie opinie
Accept

Nasza strona zbiera pliki cookies. Jeśli tego nie akceptujesz zmień ustawienia w swojej przeglądarce.