Żylaki goleni okłady (mieszanka ziołowa 250g) - receptura wg Klimuszko

Mieszanka ziołowa stosowana przy żylakach goleni. Receptura wg książki "Wróćmy do ziół" Ojca Klimuszko


  1. Ten produkt nie jest obecnie dostępny.


  1. Ten produkt nie jest obecnie dostępny.

5,10 zł

-2%

5,20 zł


  1. Ten produkt jest niedostępny.

20,83 zł

-2%

21,25 zł

Jeden z produktów nie jest już dostępny. Nie można kupić tego pakietu

Opis pakietu

Mieszanka na okłady
1Kłącze tataraku50g
2Kora kasztanowca50g
3Koszyczki arniki50g
4Liść podbiału50g
5Ziele drapacza50g

Zawartość pakietu

Kora ma zastosowanie  przy hemoroidach, żylakach, zaburzeniach krążenia krwi, zapaleniu żył, miażdżycy, stanach zapalnych wątroby, odmrożeniach, krwiakach, obrzękach


Kasztanowiec drzewo, rzadziej krzew należące do rodziny mydleńcowatych, dorasta do 25 m wysokości. Ma charakterystyczne dla całego rodzaju kleiste lub suche, duże pąki. Liście są dłoniastodzielne, na długich ogonkach i ustawione naprzeciwlegle. Kwiaty z reguły zebrane w wyprostowane wiechy w kolorze  białym z żółtymi lub czerwonymi plamkami u nasady. Kasztanowiec kwitnie w maju, owoce pojawiają się we wrześniu i październiku Owocem jest kolczasta lub gładka torebka, która rozpada się na 3 części po dojrzeniu.

Surowcem zielarskim jest kora, która zawiera  flawonoidy, związki kumarynowe, garbniki i saponiny trójterpentynowe (eskulina), a także kwiaty i owoce.

Kora ma zastosowanie  przy hemoroidach, żylakach, zaburzeniach krążenia krwi, zapaleniu żył, miażdżycy, stanach zapalnych wątroby, odmrożeniach, krwiakach, obrzękach, skurczach, zapaleniu ścięgien oraz dolegliwościach okresu przekwitania.

Kasztanowiec jest również wykorzystywany do produkcji szamponów, kremów, maseczek kosmetycznych i odzywek do włosów, a jako dodatek do kosmetyków zabezpiecza je przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Napar z kłącza tataraku  reguluje pracę układu pokarmowego, w przypadku zaburzeń trawienia czy w problemach z zaparciami, a także zwiększa apetyt. Ponadto działa kojąco w stanach zmożonego napięcia nerwowego


Tatarak zwyczajny to bylina z rodziny tatarakowatych, osiągająca 60-120 cm wysokości. Łodyga jest nierozgałęziona, u podstawy czerwonawopurpurowa. Roślina ma  czołgające się, delikatnie obłe kłącze, o aromatycznym zapachu. Liście są  lekko faliste, jasnozielone, mieczowate i na końcu zaostrzone. Zebrane są w pęczki i osadzone skrętolegle. Kwiaty są małe, żółtoseledynowe i zebrane w kolbowaty kwiatostan. Kwitnienie ma miejsce w czerwcu i lipcu. Owocem jest czerwona jagoda. Ze względu na brak  zapylaczy w Europie, u nas tatarak rozmnaża się tylko wegetatywnie.

Surowcem zielarskim jest kłącze, które zawiera olejek eteryczny (a w tym: azaron igeraniol), ponadto gorycze i garbniki.

Surowiec wykazuje działanie napotne i rozgrzewające, wykrztuśne, ściągające, łagodnie uspokajające, pobudzające wydzielanie soku żołądkowego, rozkurczowe, przeciwzapalne, przeciwbólowe, przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze, moczopędne i żółciopędne.

Wykorzystywany jest w dolegliwościach układu pokarmowego (kolki, wzdęcia, nieżyt żołądka i jelit, niestrawność, biegunki, zaparcia), pobudza łaknienie oraz wspomaga leczenie zapalenia dróg żółciowych i pęcherzyka żółciowego, kamicy żółciowej oraz choroby wrzodowej.

Również jest używany pomocniczo w stanach zapalnych dróg moczowych i kamicy moczowej. Ponadto przy przeziębieniach i kaszlu jako środek rozgrzewający i wykrztuśny.

Dodatkowo łagodnie uspokaja i ułatwia zasypianie.

Zewnętrznie stosowany jest w stanach zapalnych gardła i jamy ustnej, a wcierany w skórę głowy i włosy wzmacnia pasma oraz wspomagają leczenie łupieżu, jako dodatek do kąpieli uspokaja i rozgrzewa.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Liść podbiału wywiera działanie osłaniające i ściągające, dlatego ma zastosowanie głównie w stanach zapalnych i nieżytach dróg oddechowych, jamy ustnej i krtani.


Podbiał - gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych (złożonych), osiąga od 5-20 cm wysokości, chociaż odnotowywano również wyższe osobniki. Ze względu na to, iż łodyga w środku jest pusta, odchyla się lekko w dół.  Pokryta jest łuskowatymi, czerwonawymi liśćmi, przed kwitnieniem. Okrągławe liście, sercowate przy ogonkach pojawiają się przy powierzchni ziemi po przekwitnięciu kwiatów i pokryte są od spodu srebrzystym meszkiem. Kwiaty pojawiają się między lutym a kwietniem, wyrastają jako mały, złocistożółty koszyczek na każdej łodydze kwiatonośnej. Zewnętrzne kwiaty są języczkowate, a środkowe rurkowate. Owocem jest duża i naga niełupka, z białym puchem kielichowym.  Łacińska nazwa oznacza dokładnie „rozpędzacz kaszlu”.

W ziołolecznictwie zastosowanie ma kwiat oraz liść podbiału, który ma głównie charakter surowca śluzowego. Innymi składnikami są garbniki,  flawonoidy, a ponadto cholina,  sole mineralne bogate w cynk, gorycze i nieco olejku eterycznego. Liść podbiału wywiera działanie osłaniające i ściągające, dlatego ma zastosowanie głównie w stanach zapalnych i nieżytach dróg oddechowych, jamy ustnej i krtani.  Wyzwala odruch wykrztuśny, poprzez  spęcznienie i rozrzedzenie zalegającej wydzieliny oraz pobudzenie ruchów nabłonka rzęskowego. Zewnętrznie może być stosowany przy otarciach skóry i ranach.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Surowiec stosowany jest zewnętrznie na  krwiaki, stłuczenia, obrzęki pourazowe, oparzenia, ukąszenia owadów, również do płukania jamy ustnej.


Arnika, roślina należąca do rodziny astrowatych, wyrasta z krótkiego kłącza i osiąga 15-60 cm wysokości. Łodyga jest prosta, zielona i krótko omszona, a na jej szczycie wyrasta jeden koszyczek i dwa po bokach (rzadziej cztery). Liście łodygowe są siedzące, obejmujące łodygę, naprzeciwległe i mniejsze od odziomkowych. Brzeg blaszki jest ząbkowany lub są całobrzegie. Kwiaty zebrane są w koszyczki, o zabarwieniu złotożółtym lub pomarańczowożółtym. Kwiaty brzeżne są żeńskie, nibyjęzyczkowe, a centralne rurkowate, obupłciowe. Arnika kwitnie od czerwca do sierpnia. Owocem jest owłosiona niełupka.

Surowcem zielarskim jest koszyczek arniki, który zawiera :

flawonoidy, laktony seskwiterpenowe trójterpeny, olejek eteryczny, irydoid, fenolokwasy wolne i związane, aminy, fitosterole.

Wykorzystywane są również susz oraz kłącza.

Surowiec stosowany jest zewnętrznie na:  krwiaki, stłuczenia, obrzęki pourazowe, oparzenia, ukąszenia owadów, również do płukania jamy ustnej.

Koszyczki kwiatowe mają liczne substancje czynne, które działają przeciwzapalnie, przeciwreumatycznie i antyseptycznie. Przy zastosowanie wewnętrznym arnika  wzmacnia i uszczelnia ściany naczyń krwionośnych, działa przeciwzakrzepowo oraz poprawia krążenie krwi.

Roślina jest również surowcem kosmetycznym wykorzystywanym do produkcji kremów i płynów do twarzy, również uprawia się ją w ogródkach, głównie ze względu na jej kwiatostany.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Surowiec wykazuje działanie ogólnie wzmacniające, leczące osłabienie przewodu pokarmowego, likwidujące bóle brzucha i niestrawność (pobudza wydzielanie soków żołądkowych).


Drapacz lekarski to roślina jednoroczna z rodziny astrowatych (złożonych), osiągająca  do 40 cm wysokości. Łodyga jest  rozgałęziającą się i gęsto owłosiona. Liście są kolczaste, pierzastolancetowate, pierzastowrębne . Kwiaty są żółte, duże i wyrastają na wierzchołkach pędów. Po przekwitnięciu zawiązują się w owoc, którym jest niełupka.

Surowcem zielarskim jest ziele, które zawiera  gorycz, garbniki, śluzy, śladowe ilości eterycznego, flawonoidy, substancje antybiotyczne i sole mineralne.

Surowiec wykazuje działanie ogólnie wzmacniające (dostarcza organizmowi cennych mikroelementów, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania), leczące osłabienie przewodu pokarmowego, likwidujące bóle brzucha i niestrawność (pobudza wydzielanie soków żołądkowych). Ponadto korzystnie oddziałuje na błony śluzowe żołądka i jelit, działa wiatropędnie, poprawia apetyt, oddziałuje na wątrobę (pobudza jej czynność, zwiększa wydzielanie żółci). Reguluje przemianę materii, działa słabo moczopędnie, bakteriobójczo, przeciwdziała nadmiernej fermentacji jelitowej. Wykorzystywany jest w leczeniu gruźlicy płuc, hemoroidów, zaparć, zaburzeń pracy wątroby, histerii i wyczerpania psychicznego, w leczeniu anoreksji, niestrawności, pomocniczo dla wzmożenia laktacji i w depresji. Stosowany w dużych dawkach ubocznie podrażnia nerki.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Dane do przelewu:

EKAA Sp. z o.o.
Leszczyńska 53
60-115 Poznań

mBank: 78 1140 2004 0000 3102 7615 4806




» przeczytaj wszystkie opinie
Accept

Nasza strona zbiera pliki cookies. Jeśli tego nie akceptujesz zmień ustawienia w swojej przeglądarce.