Płucne krwotoki (mieszanka ziołowa 450g) - receptura wg Klimuszko

Mieszanka ziołowa stosowana przy płucnych krwotokach. Receptura wg książki "Wróćmy do ziół" Ojca Klimuszko


  1. Ten produkt nie jest obecnie dostępny.

3,89 zł

-2%

3,97 zł


3,17 zł

-2%

3,23 zł


3,17 zł

-2%

3,23 zł



  1. Ten produkt nie jest obecnie dostępny.

33,26 zł

-2%

33,94 zł

Jeden z produktów nie jest już dostępny. Nie można kupić tego pakietu

Opis pakietu

Skład mieszanki
1Kłącze pięciornika50g
2Kora wierzby50g
3Liść mięty pieprzowej50g
4Liść pokrzywy50g
5Liść ruty50g
6Ziele jemioły50g
7Ziele krwawnika50g
8Ziele rdestu ostrogorzkiego50g
9Ziele tasznika50g

Zawartość pakietu

Ziele jemioły to doskonałe panaceum na obniżenie ciśnienia krwi.


Jemioła pospolita, jemioła biała ( Viscum album)  to krzewinka z rodziny sandałowcowatych ( Santalaceae). Jest rośliną półpasożytniczą, o kulistym kształcie, osiągającą 1 m średnicy. Łodyga jest niekorkowaciejąca, zielona,  rozgałęziająca się nibywidlasto. System korzeniowy to rozbudowany system ssawek, rozrastając się w gałęziach drzewa dostarcza wody i soli mineralnych. Liście są szerokolancetowate, tępo zakończone, skórzaste i grube. Zrośnięte nasadą po dwa i nakrzyżległe. Kwiaty są jednopłciowe, żółtawe i niewielkie), zebrane w grupy umieszczone w rozwidleniach gałązek. Kwitnienie ma miejsce od lutego do kwietnia. Owocem jest biała, okrągła nibyjagoda.

Surowiec wykazuje działanie  obniżające ciśnienie tętnicze krwi, poprzez bezpośrednie działanie na serce. Stosowana jest  pomocniczo w leczeniu choroby nadciśnieniowej, przy podwyższonym ciśnieniu krwi lub jego zmianach pod wpływem bodźców psychicznych, w okresie pokwitania oraz przy miażdżycy. Ponadto działa przeciwkrwotocznie w zbyt obfitych miesiączkach. Surowcem zielarskim jest ziele, które zawiera cholinę i jej estry, związki trójterpenowe, alkaloid – wiskozynę oraz witaminę C.


Jej stosowanie należy jednak skonsultować z lekarzem, ponieważ jest środkiem silnie działającym.

Główne działanie przeciwkrwotoczne w tej roślinie wykazuje kwas elagowy, z kolei obecność flawonoidów wpływa pozytywnie na stan naczyń krwionośnych, uszczelnia je i wzmacnia. Wspomaga hamowanie drobnych krwawień.


Rdest ostrogorzki to roślina porastająca dziko obszary Azji, Australii i Europy. Roślina ta wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwobrzękowe, dezynfekcyjne, moczopędne, oczyszczające i przeciwkrwotoczne.

W składzie rdestu znajdziemy:

- flawonoidy ( między innymi kwercetynę, rutynę, ramnazynę) wykazują dziłanie wzmacniające, przeciwutleniające, niszczą wolne rodniki

- olejek eteryczny

- saponiny - wykazują działanie łagodzące i regenerujące

- kwas elagowy - działa przeciwkrwotocznie

- kwas galusowy

- garbniki - działają ściągająco i przeciwzapalnie.

 

                          

Główne działanie przeciwkrwotoczne w tej roślinie wykazuje kwas elagowy, z kolei obecność flawonoidów wpływa pozytywnie na stan naczyń krwionośnych, uszczelnia je i wzmacnia. Wspomaga hamowanie drobnych krwawień.

Napary z rdestu ostrogorzkiego poleca się osobą cierpiącym na nadmierne krwawienia, na przykład kobietom o obfitych krwawieniach miesięcznych, w przypadku krwotoków z nosa, krwiomoczu, żylakach, nadmiernym pękaniu drobnych naczynek.

Ponadto rdest ostrogorzki sprawdzi się w przypadku biegunek, upławach, zapaleniu pochwy, infekcjach układu oddechowego, męczącym kaszlu.

 

Napary z rdestu mogą być stosowane zewnętrznie i wewnętrznie.

Surowiec ten wykazuje działanie wzmacniające, oczyszczające, moczopędne i przede wszystkim – przeciwkrwotoczne.


Tasznik to roślina kwitnąca między marcem a wrześniem. Powszechnie jest uważana za chwast, który bardzo ciężko wytępić. Osiąga do 50 centymetrów wysokości, ma białe, drobne kwiatki.

Jest źródłem wielu dobroczynnych związków chociażby:

- amin biogennych ( miedzy innymi histaminy, choliny, acetylocholiny)

- minerałów ( np. potasu) niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania komórek naszego organizmu

- flawonoidów – naturalnych związków o charakterze antyoksydantów, zwalczających wolne rodniki, uszkadzające materiał genetyczny naszych komórek,

- aminokwasy o właściwościach budulcowych

- garbników o działaniu ściągającym i przeciwzapalnych

- witaminy C niezbędnej do prawidłowych przemian tkanki łącznej – wzmacnia ściany naczyń krwionośnych, poprawia sprężystość i elastyczność skóry.

                         

Surowiec ten wykazuje działanie wzmacniające, oczyszczające, moczopędne i przede wszystkim – przeciwkrwotoczne. Od lat używany jest w przypadku nadmiernych skłonności do krwawień, obfitych miesiączkach czy krwotokach z układu pokarmowego.
Ponadto tasznik wykazuje działanie lecznicze stosowany zewnętrznie – poleca się go przy chorobach skóry, jej krwawieniach, przy egzemach.

 

Stosowanie:

Napar: 3 – 20 g na dobę 2-4 razy dziennie.

Surowiec wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwkrwotoczne, bakteriostatyczne i nieznaczne przeciwskurczowe.


Krwawnik pospolity to bylina lub krzewinka z rodziny astrowatych (złożonych), osiągająca 50-80 cm wysokości. Łodyga jest prosta, słabo rozgałęziona i ma silny zapach. Liście w są zarysie wąskolancetowate, podwójnie lub potrójnie pierzaste, rzadko rozmieszczone na łodygach i ciemnozielone. Kwiaty są  białe lub różowe z żółtawym środkiem, tworzą płaskie kwiatostany, utworzone z koszyczków zebranych w baldachogrono. Kwitnienie ma miejsce od lipca do października.  Owocem jest spłaszczone niełupka.

Surowcem zielarskim jest ziele, które zawiera olejek eteryczny, cholinę,  flawonoidy,  garbniki, kwasy: mrówkowy, octowy, izowalerianowy, gorzki glikozyd achilleinę oraz sole mineralne.

Surowiec wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwkrwotoczne, bakteriostatyczne i nieznaczne przeciwskurczowe. Wykorzystywany jest w alergiach, z katarem siennym włącznie, przeciw zapaleniom, w stanach nieżytowych jako wzmacniające funkcję trawienia, wydzielania żółci i moczopędne, w zaburzeniach żołądkowo-jelitowych objawiających się brakiem apetytu, wzdęciami, kurczami jelit oraz w chorobie wrzodowej. Ponadto ułatwiają krzepnięcie krwi, są pomocne przy zaburzeniach miesiączki i jako środek napotny obniżający temperaturę organizmu w stanach gorączkowych.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Surowiec wykazuje właściwości zwiększające wydzielanie soku żołądkowego, pobudzające wytwarzanie żółci i usprawniające pracę jelit.


 Mięta pieprzowa, mięta lekarska to bylina należąca do rodziny jasnotowatych. Osiąga do 90 cm wysokości, a jej łodyga jest gałęzista, wzniesiona, czterokanciasta, o słabym owłosieniu na kantach. Liście są  lancetowatojajowate do podługojajowatych, nierównomiernie ostro piłkowane, zaostrzone. Osadzone są nakrzyżlegle, na krótkich ogonkach. Od góry są ciemnozielone, a spodem jaśniejsze. Kwiaty są drobne, różowe, czerwonawe do liliowych i zebrane są  w kątach liści i tworzą nibykłos. Kwitnienie ma miejsce od lipca do sierpnia. Owocem jest rozłupnia.

Surowcem zielarskim jest liść, który zawiera  olejek miętowy, witaminę C, karoten, rutynę, flawonoidy, garbniki, kwasy organiczne oraz sole mineralne.

Surowiec wykazuje właściwości zwiększające wydzielanie soku żołądkowego, pobudzające wytwarzanie żółci i usprawniające pracę jelit. Ponadto wykazuje działanie odkażające, przeciwzapalne i uspokajające. Wykorzystywana jest jako środek wiatropędny, przy zaburzeniach trawienia, w schorzeniach wątroby i dróg żółciowych. Zewnętrznie używana jest w nieżycie nosa, do płukania jamy ustnej i gardła.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Liść pokrzywy ma właściwości przeciwkrwotoczne, działa przeciwbiegunkowo i moczopędnie.


Pokrzywa roślina należąca do rodziny pokrzywowatych, osiąga 30-150 cm wysokości, a jej bliskimi krewniakami są konopie oraz chmiel. Łodyga jest wzniesiona, sztywna, słabo rozgałęziona,  pokryta gęściej lub rzadziej szczeciniastymi, wydzielniczymi włoskami parzącymi. Liście wyrastają parami naprzeciw siebie, umieszczone na długich ogonkach,  z brzegu są grubo piłkowane, owalne. Górna strona liścia pokryta jest zwykle rzadkimi włoskami parzącymi, od spodu są one liczne. Ulistnienie jest nakrzyżległe. Kwiaty zebrane są luźne lub gęste groniaste kwiatostany, zielone, z czterodzielnym okwiatem. Roślina jest przeważnie dwupienna, kwiaty żeńskie po zapyleniu są zwieszone. Pokrzywa kwitnie między czerwcem a październikiem. Owocem są jednonasienne, jajowate lub wąskoeliptyczne i lekko ścieśnione orzeszki.

Surowcem zielarskim są liście, w których obecne są znaczne ilości chlorofili, dużo jest także B-karotenu, ksantofili,  witaminy C,  poza tym garbniki oraz sole mineralne, w tym szczególnie dużo potasu,  wapnia,  żelaza, fosforu. Bicie parzącą pokrzywą stosowane było jako ludowy środek przeciw reumatyzmowi i artretyzmowi.

Liść pokrzywy ma właściwości przeciwkrwotoczne, działa przeciwbiegunkowo i moczopędnie. Obniża również poziom cukru we krwi, oczyszcza i odkwasza organizm, poprawia pracę trzustki, wspomaga leczenie dolegliwości reumatoidalnych, a u karmiących matek działa mlekopędnie. Zewnętrznie wykorzystywana jest do płukania jamy ustnej i okładów.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Pięciornik stosowany jest jako środek ściągający i przeciwzapalny, a także rozkurczający na mięśnie gładkie.


Pięciornik, bylina należąca do rodziny różowatych, osiągająca zwykle 5-15 cm. Inne nazwy zwyczajowe to pięciornik pospolity, pięćperset gęsi, srebrnik pospolity, gęsie ziele. Ma krótkie i grube kłącze, z którego wyrastają liście zabrane w rozetkę. Od ich kątów odchodzą cienkie łodyżki, dochodzące do 50 cm długości. Łodyżki zakorzeniają się w glebie wykształcając kolejne ulistnione osobniki potomne. Liście są nieparzystopierzastodzielne, o wyraźnie pilkowanych brzegach. Kwiaty są pojedyncze, wyrastają na długich szypułkach spomiędzy liści. Kwitnienie ma miejsce między majem a sierpniem. Kwiaty składają się z pięciu zielonych działek kielicha takiej samej liczby ciemnożółtych, okrągłych płatków korony. Owocem jest pojedynczy, odpadający orzeszek.
Surowcem zielarskim jest korzeń oraz ziele.

Pięciornik stosowany jest jako środek ściągający i przeciwzapalny, a także rozkurczający na mięśnie gładkie. Wykorzystuje się go w razie kataru, drażniącego kaszlu, także bólów zatok z uczuciem gorąca. Zastosowanie również przy biegunkach, chorobach jelit i dróg żółciowych charakteryzujących się stanami kurczowymi, w początkowym stadium kamicy żółciowej, nieżycie żołądka i jelit. Poprawia apetyt i ułatwia trawienie, dzięki substancjom gorzkim wchodzącym w jego skład.


Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.
          

Stosuje się ją w leczeniu przeziębień, reumatyzmu, migrenach, bólu stawów i mięśni, a także w profilaktyce zawału serca.


Wierzba jest drzewem należącym do rodziny wierzbowatych, do których należy także topola, dorastającym do 30 m wysokości i o szerokiej koronie. Pędy wierzby są długie, elastyczne, dość gładkie, żółte lub oliwkowobrązowe. Liście mają kształt lancetowaty, są długie i wąskie, Młode są mocno owłosione, starsze tylko po spodniej stronie. Białą barwe nadaje im gęsty kutner. Wierzba kwitnie w kwietniu i maju, wraz z rozwijaniem liści. Surowcem zielarskim jest kora.

Składnikami kory są flawonoidy, garbniki, glukozydy fenolowe : salikortyna i salicyna.
Wierzba jest symbolem siły odradzającego się życia, wykazuje zdolność odtworzenia drzewa z małego pędu włożonego w wilgotną ziemię.

Salicyna w organizmie człowieka przekształca się w kwas salicylowy, który jest głównym czynnikiem działania przeciwzapalnego leków z wierzby. Dodatkowo preparaty zawierające wierzbę działają przeciwbólowo, moczopędnie, ściągająco, uspokajająco i obniżają gorączkę. Stosuje się ją przy przeziębieniach, bólach reumatycznych, migrenach, bólach stawów i mięśni, a także przy wspomaganiu i regulacji pracy serca.
Zewnętrznie znajduje zastosowanie na trudno gojące się rany, zakażenia skóry powodowane przez bakterie oraz przeciw nadmiernej potliwości nóg.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Surowiec wykazuje działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, dróg żółciowych i układu moczowego, przeciwkaszlowe i wywołuje krwawienie przy zbyt skąpych miesiączkach


 Ruta to roślina należąca do rodziny rutowatych, osiąga 20-60 (niekiedy nawet do 100) cm wysokości. Łodyga jest wzniesiona, zwykle pojedyncza, nie owłosiona, dołem drewniejąca. Liście są podwójnie lub potrójnie pierzastosieczne, rozmieszczone dookoła łodygi. Szczytowy listek ma kształt odwrotnego jaja. Kwiaty zebrane są w wiechowate kwiatostany, wyrastające w kątach górnych liści. Są żółte lub żółtawozielone, promieniste i obupłciowe. Kwitnienie ma miejsce od czerwca do sierpnia. Owocem jest wielonasienna torebka. Roślina wydziela aromatyczny zapach przy rozcieraniu i zrywaniu.

Surowcem zielarski jest ziele, które  zawiera  olejek eteryczny, furanokumaryny, flawonoidy, alkaloidy, kumarynę, umbeliferon, kwasy organiczne, witamina C i sole mineralne.

Surowiec wykazuje działanie  rozkurczowe na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, dróg żółciowych i układu moczowego, przeciwkaszlowe i wywołuje krwawienie przy zbyt skąpych miesiączkach. Ziele obniża w niewielkim stopniu ciśnienie krwi i poprawia krążenie obwodowe dzięki zmniejszeniu oporów w drobnych naczyniach. Dodatkowo ma korzystny wpływ na produkcję żółci  i ma również własności odtruwające.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Dane do przelewu:

EKAA Sp. z o.o.
Leszczyńska 53
60-115 Poznań

mBank: 78 1140 2004 0000 3102 7615 4806




» przeczytaj wszystkie opinie
Accept

Nasza strona zbiera pliki cookies. Jeśli tego nie akceptujesz zmień ustawienia w swojej przeglądarce.