Gorączka i grypa (mieszanka ziołowa 450g) - receptura wg Klimuszko

Mieszanka ziołowa stosowana przy gorączce i grypie. Receptura wg książki "Wróćmy do ziół" Ojca Klimuszko


  1. Ten produkt nie jest obecnie dostępny.

3,17 zł

-2%

3,23 zł



  1. Ten produkt nie jest obecnie dostępny.

53,69 zł

-2%

54,79 zł

Jeden z produktów nie jest już dostępny. Nie można kupić tego pakietu

Opis pakietu

skład mieszanki
1Korzeń arcydzięgla50g
2Korzeń lubczyka50g
3Kwiat bzu czarnego50g
4Kwiat słonecznika50g
5Kwiat wiązówki50g
6Kwiatostan lipy50g
7Liść mącznicy50g
8Owoc głogu50g
9Owoc maliny50g

Zawartość pakietu

Arcydzięgiel pobudza czynności wydzielnicze, działa rozkurczowo, wiatropędnie, zwiększa wydzielanie soków trawiennych, a także śliny i moczu. Ponadto działa również wykrztuśnie, co jest pomocne przy przeziębieniu i grypie z objawem kaszlu.


Dzięgiel Litwor ( Angelica archangelica L.) jest rośliną dwuletnią i jest  gatunkiem z rodziny selerowatych (Apiaceae).  W pierwszym roku tworzy rozetę liści, a drugim łodygę, która jest Gruba, naga, bruzdowana, nieowłosiona, rozgałęziona, pusta w środku w międzywęźlach i dorasta do 2 m wysokości. Liście są duże, pierzastodzielne, osadzone na długich ogonkach. Kwitnie pod koniec lata i obumiera po wydaniu nasion, a jego kwiaty są Drobne, zebrane w duże, kuliste baldachy złożone, zielonkawo-żółte  i zielonkawo-białe. Owocem arcydzięgla są duże rozłupki, które składają się z 2 płaskich, jasnobrązowych niełupek. Kłącze jest krótkie pofałdowane i brunatne. Wyrastają z niego cienkie, podłużnie bruzdowane korzenie. Kłącze i korzenie w środku są gąbczaste i białe.   

Surowcem roślinnym jest korzeń zawierający olejek lotny, w którego skład wchodzą:

- terpeny,

- związki kumarynowe,

- flawonoidy,

- garbniki,

- kwasy organiczne.

Działanie i zastosowanie:

Arcydzięgiel pobudza czynności wydzielnicze, działa rozkurczowo, wiatropędnie,  zwiększa wydzielanie soków trawiennych, a także śliny i moczu.

Działa wykrztuśnie, dzięki czemu ma zastosowanie w przeziębieniu, kaszlu czy zaflegmieniu płuc.

Przez działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie poprawia trawienie oraz reguluje pracę układu pokarmowego (przeciwdziała zaparciom i biegunkom).

Wspomaga pracę wątroby oraz woreczka żółciowego, jest szczególnie skuteczny w zwalczaniu niestrawności i zaniku apetytu na tle nerwowym.

Stosowany jest również zewnętrznie na owrzodzenia, rany i oparzenia, dzięki właściwościom bakterio- i grzybobójczym. Olejek jest wykorzystywany do nacierania przy nerwobólach i bólach mięśni i reumatycznych.

Działa uspokajająco, łagodzi nadmierną bezsenność i pobudliwość.

Wzmacnia naczynia krwionośne oraz serce.

Reguluje krwawienia miesiączkowe.

Pomimo tego, iż  w zielarstwie zasadniczym surowcem jest korzeń, to pozostałe części rośliny mają również swoje zastosowanie np. ogonki liściowe smażone w cukrze stosowane są jako ozdoba do tortów i ciast, jednak najbardziej znanym wyrobem jest likier – litworówka.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Uważany jest za silny środek moczopędny, działa również wykrztuśnie, przy zapaleniu dróg oddechowych, reguluje bolesne i skąpe miesiączkowanie.


Lubczyk jest byliną należącą do rodziny baldaszkowatych. Na początku sezonu wegetacyjnego tworzy rozetę dużych pierzastych liści. Osobniki starsze niż rok w czerwcu wytwarzają łodygę z mniejszymi liśćmi, które w charakterystyczny sposób obejmują łodygę rozdętymi ogonkami. Łodyga jest wzniesiona, naga, prosta, delikatnie rowkowana, wewnątrz pusta i osiąga wysokość 0,5-1,5 m. Rozgałęzia się słabo i tylko w górnej części.. Pod ziemią roślina posiada grube kłącze, które zapewnia lubczykowi wieloletni wzrost. Kwiaty pojawiają się między lipcem a sierpniem i zebrane są w duży baldach. Są drobne i mają kolor żółty lub cytrynowy. Owocem jest podwójna rozłupnia, spłaszczona i wyraźnie żeberkowana, rozpadająca się na „oskrzydlone” części.


Surowcem mającym zastosowanie w zielarstwie są korzenie i kłącza lubczyka. Lubczyk jest powszechnie znany od wczesnego średniowiecza i prawdopodobnie pochodzi z Iranu. Ziele lubczyka stanowi dobrą przyprawę do zup (szczególnie do rosołu), jest również stosowane jako składnik kosmetyków.

Korzeń  zawiera przede wszystkim:

olejek lotny, skrobię w dużych ilościach, cukry, żywice, kumarynę, kwasy organiczne, związki ftalidowe,  furanokumaryny ), kwasy polifenolowe , fitosterole.

Uważany jest za silny środek moczopędny, działa również wykrztuśnie, przy zapaleniu dróg oddechowych, reguluje bolesne i skąpe miesiączkowanie.


Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.



Kwiaty działają moczopędnie, napotnie, przeciwgorączkowo, wykrztuśnie, a zewnętrznie także przeciwzapalnie.


Bez czarny, krzew, rzadziej drzewo należący do rodziny piżmaczkowatych (dawniej zaliczany był także do rodziny bzowatych lub przewiertniowatych), dorastający do 10 m wysokości . Młoda kora jest zielona, z biegiem czasu  staje się szara, jasnobrunatna i spękana. Liście na górnej stronie są ciemnozielone, od spodu jasne. Kwiaty są białe, promieniste, zebrane w duże i płaskie baldachogrona. Kwitnie od maja do czerwca, czasami do lipca. Owoce dojrzewają od końca sierpnia do października. Owoce bzu  jest  fioletowo-czarny, mięsisty i lśniący pestkowiec.

Surowcem zielarskim są głównie kwiaty i owoce lecz  także korona, korzenie i liście.
We wszystkich częściach świeżej rośliny występuje sambunigryna i sambucyna, które dla ludzi w większych dawkach są trujące. Jednakże wyższa temperatura (gotowanie czy smażenie bez przykrycia) usuwa ich własności trujące.

Kwiaty działają moczopędnie, napotnie, przeciwgorączkowo, wykrztuśnie, a zewnętrznie także przeciwzapalnie. Owoce mają własności przeczyszczające, działają napotnie, moczopędnie, przeciwgorączkowo, przeciwbólowo i odtruwająco.

Kwiat wewnętrznie stosowany jest przy przeziębieniach, różnego rodzaju nieżytach i stanach zapalnych dróg oddechowych i chorób reumatycznych. Zewnętrznie ma zastosowanie przy zapaleniach skóry, wypryskach skórnych i oparzeniach. Stosuje się go do płukania jamy ustnej i gardła przy stanach zapalnych oraz przemywania oczu przy zapaleniu spojówek.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Surowiec wykazuje działanie przeciwgorączkowe i ułatwiające trawienie.


 Słonecznik zwyczajny to roślina jednoroczna z rodziny astrowatych (złożonych), osiągająca 0,5-1 m wysokości. Łodyga jest  gruba, pojedyncza lub słabo rozgałęziająca się i owłosiona. Ponadto jest prosta, sztywna i wzniesiona. Liście są duże, szorstkie i sercowate. Brzeg blaszki mają piłkowany, i osadzone są skrętolegle. Kwiaty brzeżne są żółte, języczkowe i duże, a centralne brunatne, drobne i rurkowe. Zebrane są w bardzo duże kwiatostany typu koszyczek. Kwitnienie ma miejsce od lipca do października. Owocem jest jadalna niełupka.

Surowiec wykazuje działanie przeciwgorączkowe i ułatwiające trawienie. Wykorzystywany jest pomocniczo przy stanach zapalnych skóry, siniakach, urazach i trudno gojących się ranach.

Surowcem zielarskim jest kwiat, który zawiera m.in. karotenoidy, cholinę, flawonoidy, saponiny oraz substancje gorzkie.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Kwiat wiązówki używany jest w medycynie ludowej od lat – ze względu na dobroczynne działanie na układ pokarmowy oraz układ immunologiczny.


Wiązówka to bylina spotykana na terenie Azji i Europy, osiagająca do 1,5 metra wysokosci. Spotykana jest zazwyczaj na terenach wilgotnych i podmokłych. Ze względu na swój przyjemny dla oka wygląd ( kwiatostany drobnych białych kwiatków) stosuje się ją jako roślinę ozdobną nad oczkami wodnymi i innymi tego typu zbiornikami.

Kwiat wiązówki używany jest w medycynie ludowej od lat – ze względu na dobroczynne działanie na układ pokarmowy oraz układ immunologiczny.

W kwiatach znajdziemy:

- olejki eteryczne,

- flawonoidy – naturalne przeciwutleniacze,

- garbniki – związki o charakterze sciągającym,

- kwasy organiczne,

- minerały – niezbędne do przemian na poziomie komórkowym,

- glikozydy o działaniu przeciwzapalnym.

 

                              

Napary z kwiatów wiązówki stosuje się w przypadku przeziębienia czy tez grypy – wykazuje działanie napotne i przeciwgorączkowe.

Obecnośc salicyny działającej przeciwzapalnie wspomaga leczenie infekcji i powrót organizmu do równowagi. Ponadto, wykazuje działanie przeciwreumatyczne i oczyszczające – działa lekko moczopędnie.

Spozywanie:

Dorośli: 1 łyżeczkę kwiatów zalać szklanką wrzącej wody. Zaparzać pod przykryciem 5 minut, przecedzić i wypić - 2 razy dziennie.

Lipa wykazuje działanie napotne, przeciwzapalne, odkrztuśne, żółciopędne, moczopędne i przeciwskurczowe.


Lipa jest drzewem z rodziny lipowatych, dorasta do 30 m wysokości i regularnej koronie, kulistej lub szerokojajowatej. Na młodych osobnikach gałęzie są wzniesione do góry, a ich kora jest gładka i szara. Na starych drzewach kora jest brunatna, gruba i spękana, a konary zwisają w dół. Liście pod spodem są nagie, a w katach liści znajdują się kępy rudych włosków. Kształt blaszki liściowej jest kolistosercowaty, po górnej stronie są żywo-zielone, spodnia strona jest jaśniejsza, a brzeg blaszki regularnie piłkowany. Kwiaty wyrastają pojedynczo lub pęczkami i są wzniesione ponad liście, tworzą baldach. Mają dość długą szypułkę i w dolnej części podsadkę (liść, z kata którego wyrasta kwiatostan), która później działa jak żagielek i ułatwia rozsiewanie. Kwiaty mają jasno-żółtą barwę i wydzielają przyjemny zapach. Owocem jest kulisty, nagi orzech ze skrzydełkiem. Pozornie jest nietrwała, ale to właśnie z lipowego drzewa wykonane są figury i rzeźby, które podziwiane są od wieków na ołtarzu Wita Stwosza.

Surowcem zielarskim jest kwiatostan lipy, który zawiera związki flawonowe, olejki lotne, węglowodany, śluz, kwasy organiczne i witaminy.

Lipa wykazuje działanie napotne, przeciwzapalne, odkrztuśne, żółciopędne, moczopędne i przeciwskurczowe. Jest tradycyjnie stosowana w przeziębieniach, w leczeniu nieżytów górnych dróg oddechowych, grypie, anginie.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Roślina wykazuje działanie moczopędne, ściągające i antyseptyczne. Stosuje się ją przy łagodnych zakażeniach dróg moczowych, a także przy kamicy nerkowej, przeroście gruczołu krokowego, moczeniu się nocnym, białkomoczu i bezmoczu.


Mącznica, roślina należąca do rodziny wrzosowatych, posiada wiele nazw zwyczajowych: chrościna, mącznica garbarska, niedźwiedzie grono. Ma postać krzewinki, nie przekracza 10 cm wysokości, wypuszcza pokładające się pędy długości do 100 cm, które łatwo ukorzeniają się. Liście są całobrzegie, z wierzchu połyskujące, ciemne, pod spodem bledsze, osadzone są skrętolegle. Odwrotnie jajowate, owłosione na brzegach, z nasadą zbiegającą w ogonek. Drobne kwiaty, zebrane są w małe, zwisłe grono, wyrastają na końcach gałązek.  Płatki korony są jasnoróżowe lub białe, zrośnięte w "dzbaneczek" u nasady rozszerzony. Owocem jest czerwona, połyskująca jagoda wypełniona mączystym miąższem.


Surowcem leczniczym jest liść mącznicy, który zawiera garbniki, glikozydy, flawonid – izokwertycynę, wolny hydrochinon, kwasy organiczne oraz śluzy.

Mącznica objęta jest ścisłą ochroną gatunkową.

Roślina wykazuje działanie moczopędne, ściągające i antyseptyczne. Stosuje się ją przy łagodnych zakażeniach dróg moczowych, a także przy kamicy nerkowej, przeroście gruczołu krokowego, moczeniu się nocnym, białkomoczu i bezmoczu.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Surowiec wykazuje  tonizujący wpływ na mięsień sercowy, w niewielkim stopniu zwiększa siłę jego skurczów i zmniejszają ich częstotliwość


Głóg dwuszyjkowy to ciernisty krzew z rodziny różowatych, osiągający 4 m wysokości. Kora jest gładka i szara. Gałęzie są elastyczne, silnie splątane z ostrymi cierniami. Liście są odwrotnie jajowate, u podstawy klinowate, pojedyncze. Od góry są ciemnozielone, spodem jaśniejsze. Kwiaty są białe lub różowe, drobne i tworzą baldachogrona. Kwitnienie ma miejsce w maju. Owocem jest prawie kulisty owoc jabłkowaty ciemnoczerwonego koloru.

Surowiec wykazuje tonizujący wpływ na mięsień sercowy, w niewielkim stopniu zwiększa siłę jego skurczów i zmniejszają ich częstotliwość. Ponadto ma zdolność zmniejszania napięcia naczyń wieńcowych serca, powodując ustąpienie bólu i uczucia duszności oraz wzmożenie przepływu krwi. Wykorzystywany jest  przy nadciśnieniu, przy nerwicach, bezsenności, dolegliwościach wieku starczego oraz w leczeniu po zawale mięśnia sercowego.

Surowcem zielarskim jest owoc, który zawiera  saponiny, flawonoidy, związki purynowe, nukleozydy, garbniki, witaminy, związki kumarynowe.   

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Owoce bogate są w substancje odżywcze: kwasy organiczne, witaminy, sole mineralne, pektyny. Owoc maliny stosuje się głownie w przeziębieniach, gorączkach powodowanych oraz na wzmocnienie organizmu i podniesienie odporności.


Owoc maliny stosuje się głownie w przeziębieniach, gorączkach powodowanych przez bakterie i wirusy oraz na wzmocnienie organizmu i podniesienie odporności. Liście zawierają garbniki, flawonoidy, witaminę C, żywice. Stosowane są na zaawansowanym etapie ciąży i w czasie porodu, ponieważ pobudzają skurcze macicy. Owoce bogate są w substancje odżywcze takie jak kwasy organiczne, witaminy, sole mineralne oraz śluzy, pektyny, i niewielkie ilości olejków eterycznych.

Malina, jest krzewem z rodziny różowatych, osiągającym wysokość 80-120 cm. Łodygi są zdrewniałe, mocne oraz wzniesione. Spodnia strona liści jest silnie owłosiona, a brzeg blaszki karbowany. Kwiaty maja barwę białą i pojawiają się między majem a czerwcem. Malina wytwarza różowe owoce zbiorowe, z gęsto ułożonych obok siebie pestkowców. Wczesnym latem, zbiera się liście, przed dojrzeniem owoców, natomiast owoce gotowe są do zbioru późnym latem, gdy są już dojrzałe. Jest rośliną o niskich wymaganiach, chociaż najkorzystniejsze do uprawy jest stanowisko słoneczne lub lekko zacienione. Zasięg jej występowania obejmuje północną strefę umiarkowaną.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Dane do przelewu:

EKAA Sp. z o.o.
Leszczyńska 53
60-115 Poznań

mBank: 78 1140 2004 0000 3102 7615 4806




» przeczytaj wszystkie opinie
Accept

Nasza strona zbiera pliki cookies. Jeśli tego nie akceptujesz zmień ustawienia w swojej przeglądarce.