Dusznica bolesna (mieszanka ziołowa 450g) - receptura wg Klimuszko

Mieszanka ziołowa stosowana przy dusznicy bolesnej.Receptura wg książki "Wróćmy do ziół" Ojca Klimuszko

3,98 zł

-2%

4,06 zł



  1. Ten produkt nie jest obecnie dostępny.


  1. Ten produkt nie jest obecnie dostępny.


  1. Ten produkt nie jest obecnie dostępny.

35,56 zł

-2%

36,29 zł

Jeden z produktów nie jest już dostępny. Nie można kupić tego pakietu

Opis pakietu

Skład mieszanki
1Korzeń kozłka50g
2Kwiat bzu czarnego50g
3Kwiatostan głogu50g
4Liść melisy50g
5Liść ruty50g
6Ziele jemioły50g
7Ziele macierzanki50g
8Ziele serdecznika50g
9Ziele srebrnika50g

Zawartość pakietu

Korzeń ma zastosowanie wspomagające przy zaburzeniach neurowegetatywnych, jako łagodny środek uspokajający oraz ułatwiający zasypianie.


Kozłek, waleriana, biedrzan, kocia trawa jest byliną osiągająca wysokość 70-150 cm. W pierwszym roku życia roślina wytwarza przyziemna rozetę ogonkowych liści. W drugim wytwarza masywną łodygę, która jest wyprostowana i delikatnie żeberkowana. Łodyga Wewnątrz dęta, walcowata, na dole owłosiona, górą naga. Liście górne (łodygowe) osadzone są na łodydze naprzeciwlegle, dolne ogonkowe. Wszystkie są nieparzysto-pierzastosieczne na spodniej stronie z reguły owłosione długimi włoskami. Kwiaty  są drobne i zebrane  w baldachokształtne kwiatostany szczytowe, pojawiają się od lipca do sierpnia, o zmiennym kolorze, od białego przez róż do lila. Pod ziemią posiada krótkie kłącze, które z reguły nie wytwarza rozłogów. Owocem jest podłużnie jajowaty orzeszek, który przybiera barwę od beżowego do brunatnego.

Zastosowanie w lecznictwie ma przede wszystkim korzeń, który gromadzi się jesienią. Należy pamiętać, że wzmaga działanie środków nasennych, trzeba zatem unikać stosowania równocześnie z podobnym typem leków.

Surowiec zawiera liczne biologicznie czynne substancje: estry kwasu izowalerianowego, kwas walerenowy, waleranon, walerenal i inne. Korzeń ma zastosowanie wspomagające przy zaburzeniach neurowegetatywnych, jako łagodny środek uspokajający oraz ułatwiający zasypianie. Ponadto wzmacnia serce i obniża wysokie ciśnienie. Zewnętrznie można go stosować przy gojeniu ran i wrzodów oraz usuwaniu drzazg.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Kwiaty działają moczopędnie, napotnie, przeciwgorączkowo, wykrztuśnie, a zewnętrznie także przeciwzapalnie.


Bez czarny, krzew, rzadziej drzewo należący do rodziny piżmaczkowatych (dawniej zaliczany był także do rodziny bzowatych lub przewiertniowatych), dorastający do 10 m wysokości . Młoda kora jest zielona, z biegiem czasu  staje się szara, jasnobrunatna i spękana. Liście na górnej stronie są ciemnozielone, od spodu jasne. Kwiaty są białe, promieniste, zebrane w duże i płaskie baldachogrona. Kwitnie od maja do czerwca, czasami do lipca. Owoce dojrzewają od końca sierpnia do października. Owoce bzu  jest  fioletowo-czarny, mięsisty i lśniący pestkowiec.

Surowcem zielarskim są głównie kwiaty i owoce lecz  także korona, korzenie i liście.
We wszystkich częściach świeżej rośliny występuje sambunigryna i sambucyna, które dla ludzi w większych dawkach są trujące. Jednakże wyższa temperatura (gotowanie czy smażenie bez przykrycia) usuwa ich własności trujące.

Kwiaty działają moczopędnie, napotnie, przeciwgorączkowo, wykrztuśnie, a zewnętrznie także przeciwzapalnie. Owoce mają własności przeczyszczające, działają napotnie, moczopędnie, przeciwgorączkowo, przeciwbólowo i odtruwająco.

Kwiat wewnętrznie stosowany jest przy przeziębieniach, różnego rodzaju nieżytach i stanach zapalnych dróg oddechowych i chorób reumatycznych. Zewnętrznie ma zastosowanie przy zapaleniach skóry, wypryskach skórnych i oparzeniach. Stosuje się go do płukania jamy ustnej i gardła przy stanach zapalnych oraz przemywania oczu przy zapaleniu spojówek.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Surowiec wykazuje  tonizujący wpływ na mięsień sercowy, w niewielkim stopniu zwiększa siłę jego skurczów i zmniejszają ich częstotliwość


Głóg dwuszyjkowy to ciernisty krzew z rodziny różowatych, osiągający 4 m wysokości. Kora jest gładka i szara. Gałęzie są elastyczne, silnie splątane z ostrymi cierniami. Liście są odwrotnie jajowate, u podstawy klinowate, pojedyncze. Od góry są ciemnozielone, spodem jaśniejsze. Kwiaty są białe lub różowe, drobne i tworzą baldachogrona. Kwitnienie ma miejsce w maju. Owocem jest prawie kulisty owoc jabłkowaty ciemnoczerwonego koloru.

Surowiec wykazuje tonizujący wpływ na mięsień sercowy, w niewielkim stopniu zwiększa siłę jego skurczów i zmniejszają ich częstotliwość. Ponadto ma zdolność zmniejszania napięcia naczyń wieńcowych serca, powodując ustąpienie bólu i uczucia duszności oraz wzmożenie przepływu krwi. Wykorzystywany jest  przy nadciśnieniu, przy nerwicach, bezsenności, dolegliwościach wieku starczego oraz w leczeniu po zawale mięśnia sercowego.

Surowcem zielarskim jest kwiat, który zawiera  saponiny, flawonoidy, związki purynowe, nukleozydy, garbniki, witaminy, związki kumarynowe.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Liście melisy wpływają na układ nerwowy, łagodzą jego nadmierne pobudzenie. Stosuje się ją zatem w stanach nerwicowych i bezsenności


Melisa jest to bylina należąca do rodziny wargowych. Osiąga wysokość 30-60 cm, a jej łodyga jest prosta, wzniesiona,  czterokanciasta w przekroju i gęsto pokryta drobnymi włoskami. Jajowate iście rozmieszczone są na przemian wzdłuż łodygi, maja krótki ogonki i ząbkowany brzeg blaszki. Kwitnie od czerwca do września, a kwiaty są koloru białego, rzadziej błękitne lub różowawe. Owoc składa się z czterech małych rozłupek. Surowcem leczniczym są liście, które zbiera się przed rozpoczęciem kwitnienia. Do uprawy melisy najbardziej nadają się miejsca słoneczne i osłonięte, ale zniesie także lekkie zacienienie. Ze względu na to, iż melisa jest rośliną miododajną, zajmuje szczególne miejsce u pszczelarzy.

Liście melisy wpływają na układ nerwowy, łagodzą jego nadmierne pobudzenie. Stosuje się ją zatem w stanach nerwicowych i bezsenności. Cenione jest szczególnie przez osoby pracujące umysłowo i uczące się, ponieważ łagodzi stres, nie zaburzając przy tym pracy intelektualnej. Wpływa również korzystnie na pracę układu pokarmowego, poprawiając trawienie i apetyt. Może być również stosowana zewnętrznie jako okłady na urazy, bóle stawów i owrzodzenia.

Melisa zawiera olejki eteryczne (cytronelol, linalol, geraniol), a także ponadto garbniki, witaminy, kwasy organiczne i śluzy.


Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Surowiec wykazuje działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, dróg żółciowych i układu moczowego, przeciwkaszlowe i wywołuje krwawienie przy zbyt skąpych miesiączkach


 Ruta to roślina należąca do rodziny rutowatych, osiąga 20-60 (niekiedy nawet do 100) cm wysokości. Łodyga jest wzniesiona, zwykle pojedyncza, nie owłosiona, dołem drewniejąca. Liście są podwójnie lub potrójnie pierzastosieczne, rozmieszczone dookoła łodygi. Szczytowy listek ma kształt odwrotnego jaja. Kwiaty zebrane są w wiechowate kwiatostany, wyrastające w kątach górnych liści. Są żółte lub żółtawozielone, promieniste i obupłciowe. Kwitnienie ma miejsce od czerwca do sierpnia. Owocem jest wielonasienna torebka. Roślina wydziela aromatyczny zapach przy rozcieraniu i zrywaniu.

Surowcem zielarski jest ziele, które  zawiera  olejek eteryczny, furanokumaryny, flawonoidy, alkaloidy, kumarynę, umbeliferon, kwasy organiczne, witamina C i sole mineralne.

Surowiec wykazuje działanie  rozkurczowe na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, dróg żółciowych i układu moczowego, przeciwkaszlowe i wywołuje krwawienie przy zbyt skąpych miesiączkach. Ziele obniża w niewielkim stopniu ciśnienie krwi i poprawia krążenie obwodowe dzięki zmniejszeniu oporów w drobnych naczyniach. Dodatkowo ma korzystny wpływ na produkcję żółci  i ma również własności odtruwające.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Ziele jemioły to doskonałe panaceum na obniżenie ciśnienia krwi.


Jemioła pospolita, jemioła biała ( Viscum album)  to krzewinka z rodziny sandałowcowatych ( Santalaceae). Jest rośliną półpasożytniczą, o kulistym kształcie, osiągającą 1 m średnicy. Łodyga jest niekorkowaciejąca, zielona,  rozgałęziająca się nibywidlasto. System korzeniowy to rozbudowany system ssawek, rozrastając się w gałęziach drzewa dostarcza wody i soli mineralnych. Liście są szerokolancetowate, tępo zakończone, skórzaste i grube. Zrośnięte nasadą po dwa i nakrzyżległe. Kwiaty są jednopłciowe, żółtawe i niewielkie), zebrane w grupy umieszczone w rozwidleniach gałązek. Kwitnienie ma miejsce od lutego do kwietnia. Owocem jest biała, okrągła nibyjagoda.

Surowiec wykazuje działanie  obniżające ciśnienie tętnicze krwi, poprzez bezpośrednie działanie na serce. Stosowana jest  pomocniczo w leczeniu choroby nadciśnieniowej, przy podwyższonym ciśnieniu krwi lub jego zmianach pod wpływem bodźców psychicznych, w okresie pokwitania oraz przy miażdżycy. Ponadto działa przeciwkrwotocznie w zbyt obfitych miesiączkach. Surowcem zielarskim jest ziele, które zawiera cholinę i jej estry, związki trójterpenowe, alkaloid – wiskozynę oraz witaminę C.


Jej stosowanie należy jednak skonsultować z lekarzem, ponieważ jest środkiem silnie działającym.

Surowiec wykazuje działanie dezynfekujące, wykrztuśne, przeciwzapalne, rozkurczowe, ściągające, przeciwbakteryjne, moczopędne, antybiotyczne i poprawia trawienie.


 Macierzanka piaskowa to krzewinka lub półkrzew z rodziny jasnotowatych, osiąga 5-30 cm wysokości. Łodyga jest  zdrewniała u nasady, okrągława lub słabo kanciasta, płożąca lub podnosząca się i pokrywają ją delikatne włoski. Liście są eliptyczne, osadzone nakrzyżlegle i maja orzęsione brzegi. Kwiaty są dwupostaciowe; na jednych osobnikach mniejsze, z krótkimi pręcikami, na innych większe z dłuższymi pręcikami. Różowawe lub różowoliliowe i ułożone są w kwiatostanach na szczytach pędów. Kwitnienie ma miejsce od czerwca do końca sierpnia. Owocem jest drobny orzeszek.

Surowcem zielarskim jest ziele, które zawiera m.in. olejki eteryczne.

Surowiec wykazuje działanie dezynfekujące, wykrztuśne, przeciwzapalne, rozkurczowe, ściągające, przeciwbakteryjne, moczopędne, antybiotyczne i poprawia trawienie. Ponadto uśmierza także suchy kaszel i zwiększa dopływ krwi do narządów.

Stosowana jest infekcjach płucnych, nieżycie żołądka i jelit, biegunce, bolesnym miesiączkowaniu i jako środek wykrztuśny w infekcjach płucnych. Zewnętrznie używana do gojenia ran, do płukania gardła, przy paradontozie, świądzie, do kąpieli dla rekonwalescentów, ponieważ wzmacnia system nerwowy.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Surowiec wykazuje działanie uspokajające, wzmacniające, regulujące pracę serca, przeciwskurczowe, ściągające, słabo moczopędne i przeciwbiegunkowe.


Serdecznik to bylina należąca do rodziny jasnotowatych, osiąga 30-150 cm wysokości. Łodyga jest rozgałęziona, wznosząca się prosto, czterokanciasta, owłosiona, niekiedy nabiegła czerwonawo. Liście przyziemne i niższe łodygowe są dłoniastosieczne, górne natomiast są węższe. Wszystkie liście przytwierdzone są długimi ogonkami i ustawione parami naprzeciw siebie. Kwiaty są wargowe, drobne i wyrastają w nibyokółkach w kątach liści. Górna warga jest różowa i na brzegach silnie owłosiona, a dolna purpurowo-biała z żółtym odcieniem, cętkowana. Kwitnienie ma miejsce od czerwca do sierpnia (września). Owocem jest rozłupnia.

Surowcem zielarskim jest ziele, które zawiera flawonoidy, garbniki, glikozyd dwuterpenowy marubinę, saponiny, alkaloid – stachydrynę, kwasy organiczne,  sole wapnia, potasu, krzemu.

Surowiec wykazuje działanie uspokajające, wzmacniające, regulujące pracę serca, przeciwskurczowe, ściągające, słabo moczopędne i przeciwbiegunkowe. Polecany jest zwłaszcza przy kołataniu serca i arytmii. Ponadto wzmacnia mięsień sercowy, pomaga przy nadciśnieniu, wzmacnia w klimakterium, stanach lekowych i osłabieniu serca, a jego przeciwskurczowe własności wykorzystuje się przy bólach brzucha (zmniejsza skurcze jelit), wzdęciach, zaburzeniach trawienia, biegunkach i przy bolesnym miesiączkowaniu. Zewnetrznie stosowany jest do irygacji pochwy lub upławach oraz do przemywania oczu w zapaleniu spojówek lub przy zmęczonych oczach.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Pięciornik gęsi, srebrnik stosowany jest jako środek ściągający i przeciwzapalny, a także rozkurczający na mięśnie gładkie.


 Srebrnik to bylina należąca do rodziny różowatych, osiągająca zwykle 5-15 cm. Ma krótkie i grube kłącze, z którego wyrastają liście zabrane w rozetkę. Od ich kątów odchodzą cienkie łodyżki, dochodzące do 50 cm długości. Łodyżki zakorzeniają się w glebie wykształcając kolejne ulistnione osobniki potomne. Liście są nieparzystopierzastodzielne, o wyraźnie piłkowanych brzegach. Kwiaty są pojedyncze, wyrastają na długich szypułkach spomiędzy liści. Kwitnienie ma miejsce między majem a sierpniem. Kwiaty składają się z pięciu zielonych działek kielicha takiej samej liczby ciemnożółtych, okrągłych płatków korony. Owocem jest pojedynczy, odpadający orzeszek.

Pięciornik gęsi, srebrnik stosowany jest jako środek ściągający i przeciwzapalny, a także rozkurczający na mięśnie gładkie. Wykorzystuje się go w razie kataru, drażniącego kaszlu, także bólów zatok z uczuciem gorąca. Zastosowanie również przy biegunkach, chorobach jelit i dróg żółciowych charakteryzujących się stanami kurczowymi, w początkowym stadium kamicy żółciowej, nieżycie żołądka i jelit oraz w zaburzeniach menstruacji. Poprawia apetyt i ułatwia trawienie, dzięki substancjom gorzkim wchodzącym w jego skład. Surowcem zielarskim jest  ziele.

Inne nazwy zwyczajowe to pięciornik pospolity, pięćperset gęsi, pięciornik gęsi, gęsie ziele.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Dane do przelewu:

EKAA Sp. z o.o.
Leszczyńska 53
60-115 Poznań

mBank: 78 1140 2004 0000 3102 7615 4806




» przeczytaj wszystkie opinie
Accept

Nasza strona zbiera pliki cookies. Jeśli tego nie akceptujesz zmień ustawienia w swojej przeglądarce.