Brodawki (mieszanka ziołowa 300g) - receptura wg Klimuszko

Mieszanka ziołowa stosowana przy brodawkach. Receptura wg książki "Wróćmy do ziół" Ojca Klimuszko

3,17 zł

-2%

3,23 zł



  1. Ten produkt nie jest obecnie dostępny.

20,95 zł

-2%

21,38 zł

Jeden z produktów nie jest już dostępny. Nie można kupić tego pakietu

Opis pakietu

Skład mieszanki
1Korzeń lukrecji50g
2Liść brzozy50g
3Ziele drapacza50g
4Ziele dziurawca50g
5Ziele fiołka trójbarwnego50g
6Ziele glistnika50g

Zawartość pakietu

Lukrecja wzmacnia organizm i wspomaga prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego. Działa wykrztuśnie i przeciwzapalnie. Leczy chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy oraz łagodzi objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego.


Lukrecja wzmacnia organizm i wspomaga prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego. Działa wykrztuśnie i przeciwzapalnie. Leczy chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy oraz łagodzi objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego.

Do celów leczniczych wykorzystuje się korzeń lukrecji. Przygotowany z niego napar pomaga uporać się z suchym kaszlem i pobudza czynności wydzielnicze górnych dróg oddechowych. Warto sięgnąć po niego gdy dokucza chrypka, ale także w przypadku poważnych dolegliwości jak astma czy zapalenie oskrzeli.  Zioło skutecznie radzi sobie z groźnymi drobnoustrojami, w tym z Helicobacter pylori. Zakażenie pałeczkami tej bakterii wywołuje przewlekłe stany zapalne błony śluzowej żołądka, chorobę wrzodową, a nawet raka żołądka.

Korzeń lukrecji posiada także zdolność regulowania metabolizmu estrogenów – przy wysokim poziomie hamuje, a przy niskim wzmacnia ich działanie, dzięki czemu łagodzi objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego i dolegliwości w okresie menopauzy.

 

Sposób użycia:

Pomocniczo w chorobie wrzodowej żołądka: pół łyżki korzeni (około 3,5g) zalać szklanką zimnej wody, gotować pod przykryciem 5-7 minut, odstawić na 15 minut, przecedzić. Pić 2 razy dziennie.

Jako środek wykrztuśny: pół łyżeczki korzeni zalać filiżanką zimnej wody, gotować pod przykryciem 5-7 minut, odstawić na 15 minut, przecedzić. Świeży, ciepły odwar pić 2 razy dziennie.

 

Składniki:

- korzeń lukrecji

 

Informacje dodatkowe:

Produkt przechowywać w miejscu suchym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze pokojowej.

 

Przeciwwskazania:

Choroby wątroby z zastojem żółci, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej np. hipokaliemia, niewydolność nerek, ciąża.

 

Opakowanie:

50 g

 

 

Liście brzozy działają moczopędnie, odtruwająco i wzmacniająco, regulują procesy trawienne, przeciwdziałają zapaleniom, zapobiegają reumatyzmowi.


Brzoza jest drzewem należącym do rodziny brzozowatych, osiągającym średnio od 20 do 25 m wysokości. Jest jednym z najładniejszych polskich drzew, swój urok zawdzięcza charakterystycznemu  pokrojowi dzięki zwisającym z konarów długim i cienkim gałązkom oraz łuszczącej się okrężnie, białej i cienkiej korze, u nasady starych pni kora jest czarna, gruba i spękana. Na gałęziach młodszych kora zwykle jest różowo-biała, a nawet ciemnoczerwono-brunatnawa i błyszcząca na drobnych gałązkach.  Początkowo korona jest spiczasto-stożkowata oraz wąska, później nieregularna i okrągławo sklepiona.  Zwykle pień jest prosty bądź skrzywiony, niekiedy bywa również jednostronnie pochylony. Konary dolne są wyraźnie odstające oraz stosunkowo krótkie, natomiast w górnej i środkowej strefie korony stromo wzniesione. Pędy są nieowłosione i szorstkie, pokryte małymi wypukłościami o charakterze brodawek, dzięki którym gatunek ten otrzymał nazwę brzozy brodawkowatej. Pączki osiągają długość około 4 mm, są lekko zaostrzone , błyszcząco zielone lub brunatnawe. Liście są okrągławo-owalne bądź trójkątne w zarysie, czasami także rombowate i osiągają od 2 do 6 cm długości. Są długoogonkowe z nasadą szerokoklinowatą, blaszka liściową obustronnie naga, a jej brzeg podwójnie piłkowany. Brzoza brodawkowata jest gatunkiem jednopiennym: kotki męskie początkowo maja barwę brunatną, natomiast później przybierają kolor jasnożółty, długości od 3 do 6 cm: kotki żeńskie z początku mają barwę zielonkawą, w stanie dojrzałym staja się natomiast jasno- bądź średniobrunatne.  Gatunek kwitnie od marca do maja. Ma małe wymaganie w stosunku co do gleby, znakomicie znosi zanieczyszczenia powietrza oraz jest całkowicie odporna na mrozy. Dlatego też stanowi gatunek pionierski, z łatwością rozsiewany przez wiatry.


Surowcem zielarskimliście, które zawierają saponiny, flawonoidy, kwasy organiczne, żywice, garbniki katechinowe, sole mineralne, olejek eteryczny i związki trójterpenowe.

Surowcem zielarskim może także być kora brzozowa będąca źródłem betuliny (organiczny związek chemiczny z grupy trójterpenów) stosowanej w leczeniu trądziku.

Liście brzozy działają moczopędnie, odtruwająco i wzmacniająco, regulują procesy trawienne, przeciwdziałają zapaleniom, zapobiegają reumatyzmowi. Surowiec jest stosowany przy kamicy nerkowej, przy obrzękach na tle krążeniowym, jako środek na porost włosów,  w przewlekłych chorobach dróg moczowych, niewydolności nerek, przy gośćcu i przy łuszczycy.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Surowiec wykazuje działanie ogólnie wzmacniające, leczące osłabienie przewodu pokarmowego, likwidujące bóle brzucha i niestrawność (pobudza wydzielanie soków żołądkowych).


Drapacz lekarski to roślina jednoroczna z rodziny astrowatych (złożonych), osiągająca  do 40 cm wysokości. Łodyga jest  rozgałęziającą się i gęsto owłosiona. Liście są kolczaste, pierzastolancetowate, pierzastowrębne . Kwiaty są żółte, duże i wyrastają na wierzchołkach pędów. Po przekwitnięciu zawiązują się w owoc, którym jest niełupka.

Surowcem zielarskim jest ziele, które zawiera  gorycz, garbniki, śluzy, śladowe ilości eterycznego, flawonoidy, substancje antybiotyczne i sole mineralne.

Surowiec wykazuje działanie ogólnie wzmacniające (dostarcza organizmowi cennych mikroelementów, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania), leczące osłabienie przewodu pokarmowego, likwidujące bóle brzucha i niestrawność (pobudza wydzielanie soków żołądkowych). Ponadto korzystnie oddziałuje na błony śluzowe żołądka i jelit, działa wiatropędnie, poprawia apetyt, oddziałuje na wątrobę (pobudza jej czynność, zwiększa wydzielanie żółci). Reguluje przemianę materii, działa słabo moczopędnie, bakteriobójczo, przeciwdziała nadmiernej fermentacji jelitowej. Wykorzystywany jest w leczeniu gruźlicy płuc, hemoroidów, zaparć, zaburzeń pracy wątroby, histerii i wyczerpania psychicznego, w leczeniu anoreksji, niestrawności, pomocniczo dla wzmożenia laktacji i w depresji. Stosowany w dużych dawkach ubocznie podrażnia nerki.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Surowiec wykazuje działanie ściągające, przeciwbólowe, przeciwzapalne, regenerujące system nerwowy, wzmacniające, żółciopędne, żółciotwórcze, dezynfekujące i pobudzające trawienie.


Dziurawiec zwyczajny to bylina z rodziny dziurawcowatych, osiągająca 30-80 (100) cm wysokości. Łodyga jest sztywna, wzniesiona,  rozgałęziona w górnej części, u dołu drewniejąca. Liście są siedzące, nagie, eliptyczne do równowąskich i zaostrzone, osadzone naprzeciwlegle. Oglądane pod światło uwidaczniają drobne kropki (zbiorniczki olejków eterycznych). Kwiaty są żółte, zebrane w gęste baldachogrono, które jest osadzone w kątach naprzeciwległych przysadek ( liść, z kąta którego wyrasta kwiat). Kwitnienie ma miejsce od czerwca do sierpnia (września). Owocem jest wielonasienna torebka.
Surowiec musi być stosowany ostrożnie, gdyż zwiększa wrażliwość skóry na promienie słoneczne.

Surowcem zielarskim jest ziele, które zawiera  hyperycynę, pseudohypericynę, flawonoidy (rutyna, kwercetyna), hiperozyd, bakteriobójcze garbniki, witaminy A i C oraz olejek eteryczny.

Surowiec wykazuje działanie ściągające, przeciwbólowe, przeciwzapalne, regenerujące system nerwowy, wzmacniające, żółciopędne, żółciotwórcze, dezynfekujące i pobudzające trawienie. Ponadto zmniejsza objawy łagodnej formy depresji oraz pomaga przy lekkiej bezsenności, a także przy migrenie. Stosowany wewnętrznie poprawia nastrój, wzmacnia układ nerwowy, likwiduje nerwobóle, jest pomocny w menopauzie i niestrawności. Zewnętrznie używany jest miejscowo na oparzenia, stany zapalne, na rany i do płukania gardła.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

 Ziele fiołka trójbarwnego ma działanie moczopędne i oczyszczające – przyspiesza usuwanie z organizmu szkodliwych produktów przemiany materii.


 Fiołek trójbarwny, zwany popularnie bratkiem pochodzi z obszarów Afryki i Europy. Może być hodowany w ogrodach, ale znajdziemy go tez w lasach i na górzystych terenach.

Surowcem zielarskim jest ziele w którym znajdziemy takie substancje czynne jak:

- flawonoidy

- antocyjany

- glukozydy

- karotenoidy

- śluzy

- garbniki

- minerały

- olejek eteryczny i inne.

 

Ziele fiołka trójbarwnego ma działanie moczopędne i oczyszczające – przyspiesza usuwanie z organizmu szkodliwych produktów przemiany materii.

Ponadto, ze względu na obecność rutyny, wzmacnia ściany naczyń krwionośnych, wzmaga syntezę kolagenu warunkując szczelność i elastyczność naczyń. Ponadto, wspomaga prewencję miażdżycy tętnic obniżając stężenie złego cholesterolu we krwi.

Od lat stosuje się go jako środek wykrztuśny przy różnego rodzaju schorzeniach układu oddechowego, takich jak zapalenie oskrzeli. Napary z ziela bratka można stosować w przypadku schorzeń skórnych, takich jak egzemy, trądzik czy zapalenia.

                                

Jakie jeszcze działanie ma ziele fiołka trójbarwnego?

- przeciwświądowe

- przeciwwrzodowe

- oczyszczające

- przeczyszczające

- uspokajające

- tonizujące

- przyspieszające metabolizm.

Surowiec wykazuje działanie  żółciopędne, moczopędne, przeciwzapalne, pobudzające czynność wątroby, przeciwalergiczne, uspokajające, przeciwwirusowe, antynowotworowe, pierwotniakobójcze, bakterio- i grzybobójcze.


Glistnik jaskółcze ziele to bylina z rodziny makowatych, osiągająca 30-100 cm wysokości. Łodyga jest wzniesiona, rozgałęziona i owłosiona, z czasem łysieje. Liście nieregularne, dolne są pierzastosieczne o odcinkach nierówno, głęboko wcinanych lub karbowanych. Liście górne są krótsze, 3-klapowe.  Wszystkie liście mają ogonki i ułożone są dookoła łodygi. Kwiaty są żółtozielone lub żółte skupione po 3 do 8 w baldaszkach wspartych drobnymi podsadkami (liść, z kąta którego wyrasta kwiatostan). Kwitnienie ma miejsce od maja do września. Owocem jest równowąska torebka. Przy nadmiernym stosowaniu dużymi dawkami zdarzają się zatrucia.

Surowiec wykazuje działanie  żółciopędne, moczopędne, przeciwzapalne, pobudzające czynność wątroby, przeciwalergiczne, uspokajające, przeciwwirusowe, antynowotworowe, pierwotniakobójcze, bakterio- i grzybobójcze. Ponadto ma właściwości oczyszczające organizm, znoszenie bóli menstruacyjnych, ułatwianie wypróżniania oraz ma wpływ rozkurczający na mięśnie. Stosowany jest przy infekcjach dróg żółciowych i przewodu pokarmowego. Zewnętrznie wykorzystywany na uszkodzenia skóry, wypryski, krostki oraz w leczeniu brodawek (kurzajek).

Surowcem zielarskim jest ziele, które zawiera mieszaninę alkaloidów (w tym chelidoninę, sangwinarynę, protopinę), flawonoidy, saponinę i olejek lotny.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Dane do przelewu:

EKAA Sp. z o.o.
Leszczyńska 53
60-115 Poznań

mBank: 78 1140 2004 0000 3102 7615 4806




» przeczytaj wszystkie opinie
Accept

Nasza strona zbiera pliki cookies. Jeśli tego nie akceptujesz zmień ustawienia w swojej przeglądarce.