Alergia wypryskowa swędząca (mieszanka ziołowa 550g ) - receptura wg Klimuszko

Mieszanka ziołowa stosowana przy alergii wypryskowej swędzącej. Receptura wg książki "Wróćmy do ziół" Ojca Klimuszko

39,44 zł

-2%

40,24 zł

Opis pakietu

Skład mieszanki
1Kłącze pięciornika50g
2Korzeń lukrecji50g
3Korzeń łopianu50g
4Liść jeżyny50g
5Liść orzecha włoskiego50g
6Liść poziomki50g
7Owoc jałowca50g
8Ziele krwawnika50g
9Ziele rdestu ptasiego50g
10Ziele serdecznika50g
11Ziele skrzypu polnego50g

Zawartość pakietu

Pięciornik stosowany jest jako środek ściągający i przeciwzapalny, a także rozkurczający na mięśnie gładkie.


Pięciornik, bylina należąca do rodziny różowatych, osiągająca zwykle 5-15 cm. Inne nazwy zwyczajowe to pięciornik pospolity, pięćperset gęsi, srebrnik pospolity, gęsie ziele. Ma krótkie i grube kłącze, z którego wyrastają liście zabrane w rozetkę. Od ich kątów odchodzą cienkie łodyżki, dochodzące do 50 cm długości. Łodyżki zakorzeniają się w glebie wykształcając kolejne ulistnione osobniki potomne. Liście są nieparzystopierzastodzielne, o wyraźnie pilkowanych brzegach. Kwiaty są pojedyncze, wyrastają na długich szypułkach spomiędzy liści. Kwitnienie ma miejsce między majem a sierpniem. Kwiaty składają się z pięciu zielonych działek kielicha takiej samej liczby ciemnożółtych, okrągłych płatków korony. Owocem jest pojedynczy, odpadający orzeszek.
Surowcem zielarskim jest korzeń oraz ziele.

Pięciornik stosowany jest jako środek ściągający i przeciwzapalny, a także rozkurczający na mięśnie gładkie. Wykorzystuje się go w razie kataru, drażniącego kaszlu, także bólów zatok z uczuciem gorąca. Zastosowanie również przy biegunkach, chorobach jelit i dróg żółciowych charakteryzujących się stanami kurczowymi, w początkowym stadium kamicy żółciowej, nieżycie żołądka i jelit. Poprawia apetyt i ułatwia trawienie, dzięki substancjom gorzkim wchodzącym w jego skład.


Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.
          

Korzeń łopianu stosowany jest w medycynie ludowej przede wszystkim ze względu na swoję właściwości odkażające: przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze.


Łopian to popularna na większości kontynentów roślina zielna, osiągająca nawet do 2 metrów wzrostu. Posiada grubą, mocną łodygę i duże liście o kształcie podobnym do serca.

Surowcem zielarskim łopianu jest jego korzeń, bogaty w:

- cukry

- białka

- fitosterole

- saponiny

- glikozydy

- olejki eteryczne

- witaminę C

- liczne minerały.

Korzeń łopianu stosowany jest w medycynie ludowej przede wszystkim ze względu na swoję właściwości odkażające: przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze.

Stosowac go można zarówno zewnętrznie ( na skórę, rany, otarcia, trądzik, egzema, łupież świąd) jak i wewnętrznie w przypadku:

- zaburzeń pracy układu pokarmowego

- nadkwasoty

- obniżonego metabolizmu

- zapalenia pęcherzyka żółciowego

- zaburzeniach pracy wątroby.

Wysoka zawartość witaminy C poprawia funkcjonowanie naszego układu odpornościowego - pobudza białe krwinki do walki z patogenami, poprawia ich wydajność. Uszczelnia i poprawia spręzystośc naczyń krwionośnych. Ponadto, bierze udział w produkcji kolagenu - jest niezbędna do jego przemian, a zatem - opóźnia procesy starzenia się i powstawania zmarszczek.

Liść jeżyny wykazuje działanie jako środek bakteriobójczy, przeciwko biegunkom, w schorzeniach skórnych powodowanych przez drobnoustroje.


  Jeżyna jest gatunkiem rośliny wieloletniej z rodziny różowatych, kolczasty krzew osiągający  50-150 cm wysokości. Wytwarza płożące się po ziemi lub daleko zwieszające się pędy (jeżeli mają podporę), pokryte licznymi średnio dużymi, nagle zaostrzonymi kolcami. Liście są okrągławe, złożone, osadzone na przemian wzdłuż łodygi. Spodem miękko owłosione, ostro nierówno piłkowane. Kwiaty zebrane są w liczne skupione grona,  o płatkach białych lub jasnoróżowych. Jeżyna kwitnie od czerwca do sierpnia, i wydaje czarne, jadalne, bardzo smaczne owoce zbiorowe, których kuliste, drobne elementy są właściwymi owocami, zawierającymi nasiona.

Surowcem zielarskimliście, które gromadzi się wiosną (najlepiej przed kwitnieniem) oraz granatowe, dojrzałe owoce. Sok, który wyciska się bezpośrednio z owoców, bywa używany do barwienia win na czerwono, ale również do tkanin i przędzy.

Liść jeżyny wykazuje działanie jako środek bakteriobójczy, przeciwko biegunkom, w schorzeniach skórnych powodowanych przez drobnoustroje. Stosowany jest także w razie anginy, jako napar służy do płukania jamy ustnej.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Ma właściwości przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. a także przeciwbiegunkowe i przeciwkrwotoczne.


Orzech włoski jest drzewem liściastym z rodziny orzechowatych, osiąga 25-35 m wysokości. Ma gładka korę i pierzastozłożone, naprzeciwległe liście,  jeśli rośnie bez konkurujących w sąsiedztwie innych drzew, to pień ma z reguły krótki i szeroko rozbudowaną koronę. Kwiaty męskie w postaci zwisających kotków, żeńskie zgrupowane są na jednorocznych krótkopędach. Kwitnie na przełomie kwietnia i maja, wraz z rozwojem liści. Owocem jest kulisty lub lekko owalny pestkowiec. Orzech włoski jest drzewem szybko rosnącym i wymaga ciepłych stanowisk i raczej żyznej gleby.


Surowiec zielarski stanowią: liście, łupiny, kora, owoc.

Liście i zielone łupiny zawierają duże ilości witamin oraz różnorodnych garbników. Mają właściwości przeciwbakteryjne i przeciwzapalne a także przeciwbiegunkowe i przeciwkrwotoczne. Ich bakteriobójcze działanie wykorzystywane jest w wspomaganiu leczenia groźnych i uciążliwych chorób przewodu pokarmowego, m.in. gronkowców, paciorkowców i pałeczek duru brzusznego.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Poziomka wykazuje działanie   moczopędne, oczyszczające, ściągające, pobudzające apetyt oraz wzmacniające.


Poziomka pospolita ( Fragaria vesca L.) to bylina z rodziny różowatych ( Rosaceae), osiągająca 5-30 cm wysokości. Roślina wytwarza długie i cienkie rozłogi, które ponownie wrastają w ziemię i tworzą nowe rośliny. Liście składają się z trzech listków, środkowy listek na krótkim ogonku, boczne listki są bezogonkowe. Na górnej stronie są ciemnozielone, spodem sinawe lub szarawe, są luźno owłosione i grubo piłkowane, kształtem owalne. Kwiaty są białe na szypułkach, promieniste. Kwitnienie ma miejsce od maja do sierpnia (września). Owoce są pozorne, soczyste, aromatyczne i czerwone. Owoce właściwe to zielonkawe, drobne orzeszki, na dnie kwiatowym.

Surowcem zielarskim są liście, które  zawierają

- flawonoidy,

- kwasy organiczne,

- olejki eteryczne,

- witaminę C

- witaminy B1, B2, B3 (PP) B6,

- witaminę E

Surowiec wykazuje działanie:

- moczopędne,

- oczyszczające,

- ściągające,

- pobudzające apetyt

-  wzmacniające

- pobudza przemianę materii

Wykorzystywana jest w reumatyzmie, zapaleniach i infekcjach gastrycznych związanych z biegunką i żółtaczce.

Ponadto znajduje zastosowanie przy niektórych schorzeniach układu moczowego i nerek.

W kosmetyce służy do wybielania cery i usuwania piegów.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Surowiec ma działanie moczopędne, żółciopędne, przeciwbakteryjne i reguluje pracę układu pokarmowego. Stosuje się go przy infekcjach układu moczowego, przeciwdziała wzdęciom.


Jałowiec jest iglastym krzewem należącym do rodziny cyprysowatych. Dorasta do 6 m, chociaż zdarzają się okazy znacznie wyższe. Kora początkowo jest gładka czerwonawo brunatna, później szarobrunatna wzdłuż popękana z siwym refleksem. Igły odstające od gałęzi, kłujące, ułożone są w okółkach. Proste, zwykle szarozielone, z wierzchu z szeroką białą wstęgą środkową i wąskimi zielonymi smugami brzeżnymi, kolczasto zaostrzone lub tępe.

Kwiaty są rozdzielnopłciowe, rozmieszczone dwupiennie. Męskie i żeńskie kwiatostany pojawiają się na oddzielnych krzewach, na szczytach bocznych odgałęzień. Po zapyleniu łuski kwiatów żeńskich zrastają się w jedną i mięsistą szyszkojagodę, które są kuliste, sinoczarne i nieprzyjemne w smaku. Jałowiec kwitnie w maju i czerwcu.

Surowcem, który ma zastosowanie w zielarstwie dojrzałe owoce (jagody), które zrywane są gdy zmienia barwę z zielonej na granatową. Owoc jałowca zawiera dzięgieć, olejki eteryczne, smołę, kwasy organiczne, tłuszcze i witaminę C. Drewno jałowca ma wąskie przyrosty i nieregularnie ułożone wiązki przewodzące, co nadaje mu wyjątkową wytrzymałość i elastyczność. Właśnie dlatego drewno jałowca, obok cisu, dawniej służyło do wyrobu łuków.

Surowiec ma działanie moczopędne, żółciopędne, przeciwbakteryjne i reguluje pracę układu pokarmowego. Stosuje się go przy infekcjach układu moczowego, przeciwdziała wzdęciom i stymuluje skurcze macicy w czasie porodu. Zewnętrznie jest stosowany jako środek łagodzący nerwobóle i bóle reumatyczne.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Surowiec wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwkrwotoczne, bakteriostatyczne i nieznaczne przeciwskurczowe.


Krwawnik pospolity to bylina lub krzewinka z rodziny astrowatych (złożonych), osiągająca 50-80 cm wysokości. Łodyga jest prosta, słabo rozgałęziona i ma silny zapach. Liście w są zarysie wąskolancetowate, podwójnie lub potrójnie pierzaste, rzadko rozmieszczone na łodygach i ciemnozielone. Kwiaty są  białe lub różowe z żółtawym środkiem, tworzą płaskie kwiatostany, utworzone z koszyczków zebranych w baldachogrono. Kwitnienie ma miejsce od lipca do października.  Owocem jest spłaszczone niełupka.

Surowcem zielarskim jest ziele, które zawiera olejek eteryczny, cholinę,  flawonoidy,  garbniki, kwasy: mrówkowy, octowy, izowalerianowy, gorzki glikozyd achilleinę oraz sole mineralne.

Surowiec wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwkrwotoczne, bakteriostatyczne i nieznaczne przeciwskurczowe. Wykorzystywany jest w alergiach, z katarem siennym włącznie, przeciw zapaleniom, w stanach nieżytowych jako wzmacniające funkcję trawienia, wydzielania żółci i moczopędne, w zaburzeniach żołądkowo-jelitowych objawiających się brakiem apetytu, wzdęciami, kurczami jelit oraz w chorobie wrzodowej. Ponadto ułatwiają krzepnięcie krwi, są pomocne przy zaburzeniach miesiączki i jako środek napotny obniżający temperaturę organizmu w stanach gorączkowych.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Surowiec wykazuje działanie moczopędne ( zwiększa wydalanie moczu w kamicy nerkowej), żółciopędne, przeciwkrwotoczne i ściągające.


Rdest ptasi to roślina jednoroczna lub dwuletnia należąca do rodziny rdestowatych. Łodyga jest rozgałęziona, pełzająca (rzadziej wznosząca się), osiąga 10-50 cm długości. Młode pędy boczne wyraźnie się wznoszą. Liście są owalne, eliptyczne lub równowąskie, drobne, przytwierdzone krótkimi ogonkami, z pochwą obejmującą łodygę. Kwiaty są białozielone, seledynowe lub czerwonawozielone, niepozorne i wyrastają w kątach liści. Kwitnienie ma miejsce od czerwca do października. Owocem jest trójkanciasty orzeszek.

Surowcem zielarskim jest ziele, które zawiera  flawonoidy, krzemionkę rozpuszczalną,  garbniki, kwasy polifenolowe, cukry i sole mineralne.

Surowiec wykazuje działanie moczopędne ( zwiększa wydalanie moczu w kamicy nerkowej), żółciopędne, przeciwkrwotoczne i ściągające. Wykorzystywany jest także wewnętrznie przy schorzeniach płucnych, a zewnętrznie przy krwawiących, źle gojących się ranach.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Surowiec wykazuje działanie uspokajające, wzmacniające, regulujące pracę serca, przeciwskurczowe, ściągające, słabo moczopędne i przeciwbiegunkowe.


Serdecznik to bylina należąca do rodziny jasnotowatych, osiąga 30-150 cm wysokości. Łodyga jest rozgałęziona, wznosząca się prosto, czterokanciasta, owłosiona, niekiedy nabiegła czerwonawo. Liście przyziemne i niższe łodygowe są dłoniastosieczne, górne natomiast są węższe. Wszystkie liście przytwierdzone są długimi ogonkami i ustawione parami naprzeciw siebie. Kwiaty są wargowe, drobne i wyrastają w nibyokółkach w kątach liści. Górna warga jest różowa i na brzegach silnie owłosiona, a dolna purpurowo-biała z żółtym odcieniem, cętkowana. Kwitnienie ma miejsce od czerwca do sierpnia (września). Owocem jest rozłupnia.

Surowcem zielarskim jest ziele, które zawiera flawonoidy, garbniki, glikozyd dwuterpenowy marubinę, saponiny, alkaloid – stachydrynę, kwasy organiczne,  sole wapnia, potasu, krzemu.

Surowiec wykazuje działanie uspokajające, wzmacniające, regulujące pracę serca, przeciwskurczowe, ściągające, słabo moczopędne i przeciwbiegunkowe. Polecany jest zwłaszcza przy kołataniu serca i arytmii. Ponadto wzmacnia mięsień sercowy, pomaga przy nadciśnieniu, wzmacnia w klimakterium, stanach lekowych i osłabieniu serca, a jego przeciwskurczowe własności wykorzystuje się przy bólach brzucha (zmniejsza skurcze jelit), wzdęciach, zaburzeniach trawienia, biegunkach i przy bolesnym miesiączkowaniu. Zewnetrznie stosowany jest do irygacji pochwy lub upławach oraz do przemywania oczu w zapaleniu spojówek lub przy zmęczonych oczach.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Surowiec wykazuje działanie przede wszystkim remineralizujące, ma właściwości przeciwbakteryjne, regenerujące, pomagające przy zakażeniach, moczopędne i przeciwzapalne.


Skrzyp to roślina wieloletnia należąca do rodziny skrzypowatych. Ma dwa rodzaje pędów -  zarodnionośny, który pojawia się wczesną wiosną i jest soczysty, wzniesiony i nierozgałęziony, osiąga 10–30 cm wysokości. Pęd płonny pojawia się pod koniec wiosny, osiąga wysokość do 40 cm, jest zielony, okółkowo rozgałęziony, szorstki i żeberkowany. Liście występują na pędach w okółku, są bardzo drobne, otaczają węzły i wzmacniają je. Kłącze jest długie i czołgające się. Przydeptana roślina wydaje charakterystyczne dźwięk „skrzypnięcia”.

Surowcem zielarskim jest ziele, które zawiera  sole mineralne, a zwłaszcza w związki krzemu, flawonoidy, kwasy organiczne, saponiny, fitosterole, garbniki, witaminę C, karotenoidy i sole potasu.

Surowiec wykazuje działanie przede wszystkim remineralizujące (dostarcza organizmowi niezbędnych jonów oraz mikroelementów), ma właściwości przeciwbakteryjne, regenerujące, pomagające przy zakażeniach, moczopędne i przeciwzapalne. Zapobiega tworzeniu się kamieni w układzie moczowym i miażdżycy. Wpływa na przemianę materii i stan błon śluzowych. Ponadto działa korzystnie na drogi oddechowe (zwłaszcza przy gruźlicy płuc).

Zewnętrznie stosowany jest do przemywania skóry w przypadku ran i chorób skórnych,  wywar ze skrzypu jest także stosowany w kosmetykach służących do płukania włosów.

Skuteczność ziół jest zauważalna wyłącznie przy regularnym i dłuższym stosowaniu.

Lukrecja wzmacnia organizm i wspomaga prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego. Działa wykrztuśnie i przeciwzapalnie. Leczy chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy oraz łagodzi objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego.


Lukrecja wzmacnia organizm i wspomaga prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego. Działa wykrztuśnie i przeciwzapalnie. Leczy chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy oraz łagodzi objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego.

Do celów leczniczych wykorzystuje się korzeń lukrecji. Przygotowany z niego napar pomaga uporać się z suchym kaszlem i pobudza czynności wydzielnicze górnych dróg oddechowych. Warto sięgnąć po niego gdy dokucza chrypka, ale także w przypadku poważnych dolegliwości jak astma czy zapalenie oskrzeli.  Zioło skutecznie radzi sobie z groźnymi drobnoustrojami, w tym z Helicobacter pylori. Zakażenie pałeczkami tej bakterii wywołuje przewlekłe stany zapalne błony śluzowej żołądka, chorobę wrzodową, a nawet raka żołądka.

Korzeń lukrecji posiada także zdolność regulowania metabolizmu estrogenów – przy wysokim poziomie hamuje, a przy niskim wzmacnia ich działanie, dzięki czemu łagodzi objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego i dolegliwości w okresie menopauzy.

 

Sposób użycia:

Pomocniczo w chorobie wrzodowej żołądka: pół łyżki korzeni (około 3,5g) zalać szklanką zimnej wody, gotować pod przykryciem 5-7 minut, odstawić na 15 minut, przecedzić. Pić 2 razy dziennie.

Jako środek wykrztuśny: pół łyżeczki korzeni zalać filiżanką zimnej wody, gotować pod przykryciem 5-7 minut, odstawić na 15 minut, przecedzić. Świeży, ciepły odwar pić 2 razy dziennie.

 

Składniki:

- korzeń lukrecji

 

Informacje dodatkowe:

Produkt przechowywać w miejscu suchym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze pokojowej.

 

Przeciwwskazania:

Choroby wątroby z zastojem żółci, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej np. hipokaliemia, niewydolność nerek, ciąża.

 

Opakowanie:

50 g

 

 

Dane do przelewu:

EKAA Sp. z o.o.
Leszczyńska 53
60-115 Poznań

mBank: 78 1140 2004 0000 3102 7615 4806




» przeczytaj wszystkie opinie
Accept

Nasza strona zbiera pliki cookies. Jeśli tego nie akceptujesz zmień ustawienia w swojej przeglądarce.